Support Hub/API & Integrations/استقرار دستگاه بایومتریک: Native Push در برابر Hybrid Push
Translated from the English article and reviewed by a person. Read the English original
Developer

استقرار دستگاه بایومتریک: Native Push در برابر Hybrid Push

استقرار دستگاه بایومتریک: Native Push در برابر Hybrid Push

نمای کلی: درک چالش‌های اتصال دستگاه‌های بایومتریک

سیستم‌های حضور و غیاب بایومتریک و دستگاه‌های کنترل دسترسی در محیط‌های گوناگون با زیرساخت‌های شبکه، قابلیت‌های اتصال و الزامات امنیتی متفاوت کار می‌کنند. سازمان‌ها با یک چالش حیاتی روبه‌رو هستند: چگونه دستگاه‌های بایومتریک را — چه اسکنر اثر انگشت، چه ترمینال تشخیص چهره، اسکنر عنبیه یا خواننده رگ کف دست — در سیستم‌های موجود HRMS (سیستم مدیریت منابع انسانی)، پلتفرم‌های ERP (برنامه‌ریزی منابع سازمانی) یا نرم‌افزار مدیریت حضور و غیاب یکپارچه کنند، وقتی این دستگاه‌ها از سازندگان مختلف و با پروتکل‌های ارتباطی ناسازگار می‌آیند.

Biometric Gateway این چالش اساسی یکپارچه‌سازی را با یک معماری استقرار تطبیقی برطرف می‌کند. این معماری بر اساس قابلیت‌های دستگاه، توپولوژی شبکه و محدودیت‌های زیرساخت، به‌طور خودکار بهترین روش ارتباطی را انتخاب می‌کند و تضمین می‌کند که هر دستگاه بایومتریک — صرف‌نظر از سازنده، مدل، سن یا قابلیت اتصال — بتواند با هر سیستم مدیریت حضور و غیاب یا پلتفرم مدیریت نیروی کار یکپارچه شود.

چالش سازگاری دستگاه‌ها: چرا پشتیبانی جهانی اهمیت دارد

پراکندگی سازندگان در سخت‌افزار بایومتریک

بازار جهانی دستگاه‌های بایومتریک شامل صدها سازنده و هزاران مدل دستگاه است:

  • دستگاه‌های ZKTeco: شامل F18، K40، کنترلرهای دسترسی InBio، سری SpeedFace
  • Suprema BioStar: ترمینال‌های تشخیص چهره BioEntry، BioLite، FaceStation
  • ترمینال‌های بایومتریک Anviz: دستگاه‌های چهره و اثر انگشت FacePass، CrossChex، VF30 Pro
  • eSSL (Matrix Comsec): دستگاه‌های خواننده چندبایومتریک X990، K21 Pro، MB360
  • Realtime (Startek): دستگاه‌های حضور و غیاب اثر انگشت و RFID مدل T502، T9، T52
  • Virdi: سیستم‌های کنترل دسترسی و حضور و غیاب AC-2100، AC-5000
  • Nitgen: اسکنرهای اثر انگشت eNBioAccess، Fingkey Hamster
  • Morpho (IDEMIA): دستگاه‌های احراز هویت اثر انگشت MSO 1300 و سری Sigma
  • Mantra: سنسورهای اثر انگشت MFS100، MFS110 و تبلت‌های MADT50
  • Secugen: خواننده‌های اثر انگشت Hamster Plus، OptiMouse
  • Hikvision: ترمینال‌های تشخیص چهره سری DS-K1T
  • Time Watch: ترمینال‌های حضور و غیاب SG-100، SG-300
  • Biomax: دستگاه‌های رگ کف دست و اثر انگشت N-BM180، Bio5000

هر سازنده پروتکل‌های ارتباطی، قالب‌های داده و روش‌های یکپارچه‌سازی اختصاصی خود را توسعه می‌دهد. روش‌های سنتی یکپارچه‌سازی برای هر سازنده دستگاه به توسعه جداگانه نیاز دارند که وابستگی به فروشنده و محدود شدن انتخاب مشتری در خرید سخت‌افزار را در پی دارد.

تنوع زیرساخت شبکه

سازمان‌ها سیستم‌های بایومتریک را در معماری‌های شبکه کاملاً متفاوت مستقر می‌کنند:

  • محیط‌های متصل به ابر: دستگاه‌ها از طریق WiFi، اترنت یا شبکه سلولی دسترسی مستقیم به اینترنت دارند
  • شبکه‌های ایزوله (Air-gapped): کارخانه‌های تولیدی، تأسیسات دفاعی یا ادارات دولتی امن که دستگاه‌های بایومتریک آن‌ها روی شبکه‌های جداشده از اینترنت کار می‌کنند
  • استقرار در DMZ (منطقه غیرنظامی): معماری‌های امنیتی سازمانی که در آن دستگاه‌های کنترل دسترسی بایومتریک در بخش‌های شبکه‌ای جدا از شبکه داخلی و اینترنت عمومی قرار دارند
  • دسترسی فقط از طریق VPN: مکان‌های دورافتاده، دفاتر شعبه یا فروشگاه‌هایی که دستگاه‌ها از طریق شبکه‌های خصوصی مجازی (VPN) متصل می‌شوند
  • شبکه‌های با محدودیت پروکسی: محیط‌های شرکتی که همه اتصالات خروجی باید از طریق سرورهای پروکسی با احراز هویت عبور کنند
  • محیط‌های محافظت‌شده با فایروال: سازمان‌هایی با سیاست‌های سختگیرانه فایروال که اتصالات ورودی را مسدود یا ترافیک خروجی را به پورت‌ها و پروتکل‌های خاص محدود می‌کنند

راهکارهای سنتی یکپارچه‌سازی بایومتریک، پیکربندی‌های شبکه مشخصی را فرض می‌کنند و سازمان‌ها را مجبور می‌کنند زیرساخت خود را برای نیازهای اتصال دستگاه تغییر دهند. این امر ریسک‌های امنیتی، نقض انطباق و تأخیر در پیاده‌سازی را به همراه دارد.

تأیید سازگاری دستگاه: گام نخست

دستگاه‌های بومی Cams Biometrics

همه دستگاه‌های بایومتریکی که توسط Cams Biometrics تولید می‌شوند قابلیت Native Push داخلی دارند. این دستگاه‌ها — از جمله ترمینال‌های حضور و غیاب اثر انگشت، سیستم‌های تشخیص چهره و خواننده‌های بایومتریک چندحالته — با اتصال ابری از پیش پیکربندی‌شده عرضه می‌شوند و بدون نیاز به نصب نرم‌افزار اضافی یا به‌روزرسانی پروتکل، از کل Biometric Web API پشتیبانی می‌کنند.

قابلیت‌های بومی شامل موارد زیر است:

  • ارسال لحظه‌ای تراکنش از طریق وب‌هوک‌های HTTPS
  • ارتباط دوطرفه REST API برای مدیریت دستگاه
  • صف‌بندی و همگام‌سازی خودکار داده‌ها در حالت آفلاین
  • ثبت‌نام کاربر از راه دور همراه با انتقال الگوی بایومتریک
  • پیکربندی دستگاه و به‌روزرسانی سیستم‌عامل از طریق ابر

فرایند تأیید دستگاه‌های شخص ثالث

برای دستگاه‌های بایومتریک سایر سازندگان (سخت‌افزار غیر Cams)، تأیید سازگاری از طریق پلتفرم developer.camsbiometrics.com انجام می‌شود. این پورتال تأیید، سازگاری ارتباطی دستگاه‌ها را با سازندگان دارای همکاری رسمی آزمایش می‌کند.

فرایند تأیید:

  1. ثبت دستگاه: وارد کردن شماره مدل، شماره سریال و مشخصات سازنده
  2. آزمایش پروتکل: آزمون‌های خودکار بررسی می‌کنند که دستگاه بتواند با استفاده از پروتکل‌های استاندارد تبادل داده بایومتریک ارتباط برقرار کند
  3. اعتبارسنجی ارتباط: سیستم تأیید می‌کند که دستگاه می‌تواند تراکنش‌های حضور و غیاب را ارسال کند، داده‌های ثبت‌نام کاربر را بپذیرد و به دستورات پیکربندی طبق توافق‌های پروتکلی پاسخ دهد
  4. تعیین سازگاری: بر اساس نتایج آزمون، سیستم مشخص می‌کند که آیا دستگاه واجد شرایط استقرار Native Push است یا باید از استقرار Hybrid استفاده کند

نتایج تأیید:

  • تأیید موفق: دستگاه انطباق کامل با پروتکل را نشان می‌دهد ← استقرار Native Push فعال می‌شود
  • تأیید ناموفق یا مشاهده مشکل: دستگاه نمی‌تواند الزامات پروتکل را برآورده کند، سیستم‌عامل ناسازگار دارد یا خطاهای ارتباطی نشان می‌دهد ← استقرار Hybrid توصیه می‌شود

این تأیید تضمین می‌کند که انتخاب حالت استقرار بر اساس توانایی فنی آزمون‌شده دستگاه باشد، نه بر اساس فرض‌هایی درباره مشخصات دستگاه یا ادعاهای سازنده.

چرا برخی دستگاه‌ها به استقرار Hybrid نیاز دارند

دستگاه‌ها به دلایل فنی متعدد در تأیید سازگاری رد می‌شوند:

  • پروتکل‌های اختصاصی: دستگاه از روش‌های ارتباطی ویژه سازنده استفاده می‌کند که با پروتکل‌های استاندارد push سازگار نیست
  • محدودیت‌های سیستم‌عامل: نسخه‌های قدیمی‌تر سیستم‌عامل فاقد قابلیت اتصال ابری یا پشتیبانی از وب‌هوک هستند
  • محدودیت‌های سخت‌افزاری: پردازنده یا حافظه دستگاه برای نگه‌داشتن اتصال دائمی ابری کافی نیست
  • مشکلات اعتبارسنجی گواهی: پیاده‌سازی SSL/TLS دستگاه با الزامات گواهی امروزی سازگار نیست
  • ناسازگاری قالب داده: دستگاه داده‌های حضور را در قالب‌های غیراستاندارد ارسال می‌کند که نیاز به ترجمه دارد
  • محدودیت‌های اتصال: پشته شبکه دستگاه از پروتکل‌های موردنیاز پشتیبانی نمی‌کند (HTTP/2، WebSocket و غیره)

وقتی دستگاه‌ها نتوانند تأیید را پشت سر بگذارند، Hybrid Push Service مسیرهای ارتباطی جایگزینی فراهم می‌کند که در چارچوب توانایی‌ها و محدودیت‌های واقعی دستگاه کار می‌کنند.

گزینه معماری استقرار ۱: Native Push (Web API با امکانات کامل)

استقرار Native Push چیست؟

Native Push روش یکپارچه‌سازی مستقیم با ابر است که در آن دستگاه‌های بایومتریک مستقیماً با پلتفرم ابری Biometric Gateway از طریق Biometric Web API ارتباط برقرار می‌کنند. این روش استقرار، مجموعه کامل امکانات را با بیشترین کارایی و کمترین تأخیر فراهم می‌کند.

در Native Push، خود دستگاه:

  • اتصال HTTPS را مستقیماً به نقاط پایانی API ابری برقرار می‌کند
  • تراکنش‌های حضور و غیاب را بلافاصله پس از وقوع ارسال می‌کند
  • دستورات REST API را برای مدیریت کاربر و پیکربندی دستگاه دریافت می‌کند
  • ارتباط دوطرفه را برای کنترل لحظه‌ای حفظ می‌کند
  • صف‌بندی داده‌های آفلاین و همگام‌سازی خودکار را خودش انجام می‌دهد

معماری فنی Native Push

جریان ارتباطی:

دستگاه بایومتریک (ترمینال اثر انگشت/چهره)
    ↓ [HTTPS/TLS 1.2+]
    ↓ [درخواست‌های POST وب‌هوک لحظه‌ای]
    ↓
دروازه API ابری (api.camsbiometrics.com)
    ↓ [تحویل وب‌هوک به نقطه پایانی شریک]
    ↓
برنامه شریک (سیستم HRMS/ERP/حضور و غیاب)

جزئیات پروتکل:

  • انتقال: HTTPS روی TCP/IP با رمزنگاری TLS 1.2 یا بالاتر
  • احراز هویت: احراز هویت مبتنی بر کلید API همراه با امضای درخواست
  • قالب داده: بارهای داده JSON برای داده‌های تراکنش و درخواست‌های API
  • تحویل وب‌هوک: درخواست‌های POST به نشانی‌های بازگشت (callback) تنظیم‌شده توسط شریک
  • روش‌های API: رابط RESTful HTTP برای عملیات دستگاه

قابلیت‌های Native Push: مجموعه کامل امکانات

تحویل لحظه‌ای تراکنش حضور و غیاب

وقتی دستگاه آنلاین است (به اینترنت متصل است):

  • رویداد حضور رخ می‌دهد (اسکن اثر انگشت، تشخیص چهره، ضربه کارت RFID)
  • دستگاه رکورد تراکنش شامل زمان، شناسه کاربر و امتیاز تطابق بایومتریک را تولید می‌کند
  • دستگاه بلافاصله یک درخواست HTTPS POST به API ابری ارسال می‌کند (تأخیر کمتر از ۱ ثانیه)
  • API ابری تراکنش را اعتبارسنجی و داده را پردازش می‌کند و وب‌هوک را به برنامه شریک ارسال می‌کند
  • برنامه شریک رکورد حضور را لحظه‌ای برای پردازش فوری دریافت می‌کند

وقتی دستگاه آفلاین است (اتصال اینترنت ندارد):

  • دستگاه تراکنش‌های حضور را در حافظه محلی ذخیره می‌کند (ظرفیت ذخیره‌سازی داخلی بسته به مدل فرق دارد، معمولاً ۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ رکورد)
  • دستگاه به کار عادی خود ادامه می‌دهد و حضور بایومتریک را بدون وقفه ثبت می‌کند
  • وقتی اتصال اینترنت برقرار می‌شود (اتصال WiFi دوباره برقرار شود، کابل اترنت وصل شود یا آنتن سلولی سیگنال بگیرد)
  • دستگاه به‌طور خودکار بازگشت اتصال را تشخیص می‌دهد
  • دستگاه همه تراکنش‌های آفلاین ذخیره‌شده را در صف قرار می‌دهد و به ترتیب زمانی به API ابری ارسال می‌کند
  • نیازی به مداخله دستی نیست، هیچ داده‌ای از دست نمی‌رود و همگام‌سازی کاملاً خودکار است

ارتباط REST API دوطرفه

استقرار Native Push دسترسی کامل REST API برای مدیریت برنامه‌نویسی دستگاه فراهم می‌کند. بر اساس مستندات Biometric Web API، عملیات زیر در دسترس هستند:

عملیات تحویل داده لحظه‌ای:

  • وب‌هوک‌های تراکنش حضور: ارسال خودکار رویدادهای تأیید بایومتریک (ورود، خروج، شروع استراحت، پایان استراحت) همراه با شناسه کارمند، زمان، روش تأیید، مکان دستگاه و امتیاز کیفیت تطابق
  • اعلان‌های رویداد: هشدارهای لحظه‌ای برای رویدادهای دستگاه از جمله تشخیص دستکاری، هشدار باتری کم، هشدار باز شدن اجباری درب، تلاش‌های نامعتبر دسترسی و خطاهای سیستم
  • به‌روزرسانی وضعیت: پایش مداوم سلامت دستگاه شامل تغییر وضعیت آنلاین/آفلاین، میزان استفاده از حافظه، وضعیت اتصال شبکه و هشدارهای عملیاتی

عملیات ثبت‌نام و مدیریت کاربر:

  • افزودن کاربر جدید به دستگاه‌ها: ثبت کارمندان با اطلاعات هویتی شامل شناسه کارمند، نام کامل، واحد سازمانی، نقش و سطح دسترسی
  • ثبت‌نام الگوهای بایومتریک از راه دور: بارگذاری الگوهای اثر انگشت، داده‌های تشخیص چهره، اسکن عنبیه یا الگوهای رگ کف دست از ایستگاه‌های ثبت‌نام متمرکز به دستگاه‌های توزیع‌شده
  • بازیابی پایگاه داده کاربران: استعلام فهرست کامل کارمندان از دستگاه‌ها شامل وضعیت ثبت‌نام، سطوح دسترسی تخصیص‌یافته، وضعیت فعال/غیرفعال و آخرین زمان تأیید
  • به‌روزرسانی اطلاعات کاربر: ویرایش جزئیات کارمند، تغییر واحد سازمانی، تنظیم سطوح دسترسی، به‌روزرسانی دوره اعتبار و بازنگری الزامات احراز هویت
  • حذف ثبت‌نام کاربر: حذف کارمندان از دستگاه‌ها، پاک‌سازی الگوهای بایومتریک، لغو مجوزهای دسترسی و پاک کردن سوابق احراز هویت
  • عملیات دسته‌ای کاربر: بارگذاری همزمان چند رکورد کارمند، به‌روزرسانی انبوه مجوزهای دسترسی در ناوگان دستگاه‌ها، حذف دسته‌ای کارمندان خاتمه‌یافته و همگام‌سازی پایگاه داده کاربران در مکان‌های مختلف
  • پیکربندی سطح دسترسی: تعریف قوانین دسترسی مبتنی بر زمان، تنظیم حالت‌های احراز هویت (فقط اثر انگشت، ترکیب چهره و اثر انگشت، احراز هویت کارت و بایومتریک)، پیکربندی آستانه‌های تأیید و تعیین مجوزهای بازنویسی

عملیات پیکربندی و کنترل دستگاه:

  • استعلام وضعیت دستگاه: بازیابی اطلاعات لحظه‌ای شامل نسخه سیستم‌عامل، شماره سریال، شناسه مدل، ظرفیت حافظه، تعداد کاربران فعلی، میزان استفاده از فضای ذخیره الگو، پیکربندی شبکه و زمان آخرین ارتباط
  • پیکربندی پارامترهای عملیاتی: تنظیم آستانه‌های حساسیت تأیید، تعیین مدت زمان مهلت احراز هویت، پیکربندی الزامات احراز هویت چندعاملی، تعریف سیاست قفل پس از تلاش‌های ناموفق و تعیین پارامترهای امنیتی
  • مدیریت قوانین حضور و غیاب: تعیین برنامه کاری، تعریف زمان‌بندی شیفت، پیکربندی محاسبه اضافه‌کار، تعیین قوانین دوره استراحت و مشخص کردن تقویم تعطیلات
  • کنترل مجوزهای دسترسی: تعریف مدت زمان باز بودن قفل درب، تنظیم زمان قفل مجدد، پیکربندی قوانین ضد بازگشت (anti-passback)، ایجاد مناطق دسترسی زمانی (مجوزهای مبتنی بر زمان) و مدیریت پروتکل‌های دسترسی بازدیدکنندگان
  • زمان‌بندی اقدامات خودکار: پیکربندی زمان‌بندی زنگ/آلارم برای تغییر شیفت، تنظیم زمان‌بندی اعلان صوتی، تعریف زمان‌بندی خودکار قفل/بازکردن درب و برقراری گزارش‌دهی دوره‌ای وضعیت
  • سفارشی‌سازی تنظیمات نمایش: تنظیم روشنایی صفحه، تعیین زمان‌های وقفه، پیکربندی زبان، بارگذاری لوگوهای سفارشی و تعریف پیام‌های خوش‌آمدگویی
  • مدیریت تنظیمات ارتباطی: پیکربندی پارامترهای شبکه (نشانی IP، ماسک زیرشبکه، دروازه، سرورهای DNS)، تنظیم اعتبارنامه‌های WiFi، تنظیم حالت‌های اتصال و برقراری پروتکل‌های جایگزین (failover)

عملیات بازیابی داده‌های حضور:

  • استعلام سوابق تاریخی: بازیابی تراکنش‌های حضور بر اساس بازه تاریخی، فیلتر بر اساس شناسه کارمند، جستجو بر اساس واحد سازمانی، استعلام دستگاه‌های خاص و استخراج سوابق بر اساس نوع تأیید
  • دانلود گزارش تراکنش‌ها: خروجی گرفتن از کامل سوابق ثبت‌شده شامل زمان‌ها، شناسه کارمندان، وضعیت ورود/خروج، روش‌های تأیید، مکان دستگاه‌ها و امتیازهای تطابق
  • دسترسی به مسیر ممیزی: بررسی رویدادهای سیستم، پیگیری تغییرات پیکربندی، پایش فعالیت‌های ثبت‌نام کاربران و بررسی تصمیم‌های کنترل دسترسی
  • تولید خلاصه حضور: محاسبه ساعات کار، تجمیع حضور واحدهای سازمانی، محاسبه اضافه‌کار، ردیابی تأخیرها و شناسایی خروج‌های زودهنگام

عملیات مدیریت سیستم:

  • مدیریت سیستم‌عامل: بررسی نسخه‌های فعلی، شروع به‌روزرسانی از راه دور، زمان‌بندی پنجره‌های نگهداری و تأیید تکمیل به‌روزرسانی
  • عملیات تشخیصی: بازیابی لاگ‌های سیستم، دسترسی به پیام‌های خطا، بررسی تاریخچه اتصال شبکه، بررسی خطاهای احراز هویت و تحلیل معیارهای عملکرد
  • پشتیبان‌گیری و بازیابی: خروجی گرفتن از پیکربندی دستگاه‌ها، ذخیره پایگاه داده کاربران، پشتیبان‌گیری از تنظیمات سیستم و بازیابی از وضعیت‌های قبلی
  • هماهنگی چند دستگاه: همگام‌سازی زمان در ناوگان دستگاه‌ها، توزیع پیکربندی به گروه‌های دستگاه، هماهنگی به‌روزرسانی پایگاه داده کاربران و مدیریت سیاست‌های دسترسی متمرکز

گردش کار کامل ثبت‌نام بایومتریک

ثبت‌نام از راه دور (از ابر به دستگاه):

  1. برنامه شریک داده بایومتریک (اسکن اثر انگشت، عکس چهره) را در هر مکانی ثبت می‌کند (دفتر منابع انسانی، ایستگاه ثبت‌نام از راه دور، برنامه موبایل)
  2. برنامه الگوی بایومتریک را همراه با شناسه کارمند و معیارهای کیفیت الگو به API ابری بارگذاری می‌کند
  3. API ابری کیفیت الگو را اعتبارسنجی می‌کند و برای جلوگیری از تضاد هویت، ثبت‌نام‌های تکراری را در کل پایگاه داده بررسی می‌کند
  4. API ابری الگوی تأییدشده را بر اساس مکان‌های تخصیص‌یافته کارمند به دستگاه(های) بایومتریک هدف ارسال می‌کند
  5. دستگاه الگو را دریافت می‌کند، در حافظه محلی ذخیره می‌کند، برای تأیید سریع فهرست‌بندی می‌کند و کاربر را بلافاصله قابل تأیید می‌کند
  6. کارمند می‌تواند بدون حضور فیزیکی قبلی در دستگاه احراز هویت کند و امکان صدور دسترسی در همان روز فراهم می‌شود

ثبت‌نام محلی (مستقیم در دستگاه):

  1. مدیر کاربر را از طریق رابط محلی دستگاه (صفحه‌کلید، صفحه لمسی یا ترمینال ثبت‌نام متصل) به دستگاه اضافه می‌کند
  2. کاربر اثر انگشت خود را چند بار اسکن می‌کند (معمولاً ۳ بار) یا چهره‌اش را مستقیماً در ترمینال بایومتریک ثبت می‌کند
  3. دستگاه الگوی بایومتریک را می‌گیرد، ارزیابی کیفیت انجام می‌دهد و یکتایی الگو را بررسی می‌کند
  4. دستگاه الگو را در حافظه غیرفرار محلی ذخیره می‌کند و بلافاصله داده ثبت‌نام کاربر را به ابر ارسال می‌کند
  5. API ابری در صورت پیکربندی، ثبت‌نام کاربر را بین چند دستگاه همگام‌سازی می‌کند (توزیع خودکار الگو)
  6. برنامه شریک اعلان ثبت‌نام کاربر را از طریق وب‌هوک دریافت می‌کند، شامل شناسه کارمند، زمان ثبت‌نام، مکان دستگاه و امتیاز کیفیت الگو

کنترل و پیکربندی دستگاه

عملیات از راه دور:

  • به‌روزرسانی سیستم‌عامل: ارسال سیستم‌عامل به‌روزشده از ابر به دستگاه‌ها در پنجره‌های نگهداری برنامه‌ریزی‌شده، بررسی سازگاری نسخه، پایش پیشرفت به‌روزرسانی و تأیید نصب موفق
  • قوانین دسترسی کنترل: به‌روزرسانی بازه‌های زمانی مجاز برای گروه‌های کارمندان، تعیین محدودیت‌های مخصوص واحد سازمانی، پیکربندی سیاست‌های دسترسی در تعطیلات و تعیین رویه‌های احراز هویت بازدیدکنندگان
  • برنامه زنگ/آلارم: پیکربندی سیگنال تغییر شیفت برای محیط‌های تولیدی، تنظیم آلارم دوره استراحت، تعریف برنامه زنگ مدرسه و سفارشی‌سازی اعلان‌های صوتی
  • اعلان‌های صوتی: انتخاب زبان، بارگذاری پیام‌های صوتی سفارشی، پیکربندی محرک‌های اعلان (احراز هویت موفق، دسترسی رد شده، هشدارهای سیستم) و تنظیم سطح صدا
  • سفارشی‌سازی نمایشگر: تنظیم روشنایی صفحه بر اساس زمان روز، پیکربندی زمان‌های وقفه برای صرفه‌جویی در مصرف برق، تنظیم قالب زبان و تاریخ، بارگذاری لوگوی شرکت و تعریف پیام‌های خوش‌آمدگویی
  • حالت‌های تأیید: جابه‌جایی بین تأیید ۱:۱ (کارت + بایومتریک) و شناسایی ۱:N (فقط بایومتریک)، تنظیم آستانه‌های تطابق برای تعادل میان امنیت و سهولت استفاده، فعال‌سازی احراز هویت چندعاملی و پیکربندی روش‌های تأیید پشتیبان

مدیریت چند دستگاه:

  • کنترل متمرکز ناوگان: مدیریت صدها یا هزاران دستگاه از یک رابط API واحد بدون دسترسی جداگانه به هر دستگاه
  • ثبت‌نام دسته‌ای کاربر: افزودن همزمان کارمند جدید به همه مکان‌های مرتبط و تضمین دسترسی فوری در کل تأسیسات یا سازمان
  • پیکربندی همگام: ارسال تنظیمات یکسان به گروه‌های دستگاه (همه ترمینال‌های لابی، همه دستگاه‌های کف تولید، همه نقاط دسترسی مدیریتی) برای حفظ یکنواختی
  • تشخیص از راه دور: عیب‌یابی مشکلات اتصال، بررسی لاگ‌های خطا، بررسی میزان استفاده از حافظه و شناسایی دستگاه‌های معیوب بدون نیاز به بازدید فیزیکی از محل
  • پایش خودکار: دریافت هشدارهای فعال برای رویدادهای آفلاین شدن دستگاه، شرایط باتری کم، هشدارهای حافظه پر و ناهنجاری‌های احراز هویت

الزامات شبکه برای Native Push

اتصال به اینترنت:

  • دستگاه‌ها به دسترسی اینترنت نیاز دارند (WiFi، اترنت، شبکه سلولی 4G/5G یا سایر اتصالات IP)
  • اتصال می‌تواند متناوب باشد — دستگاه‌ها با صف‌بندی خودکار، قطع‌های موقت را به‌خوبی مدیریت می‌کنند
  • حداقل پهنای باند: ۱۰ تا ۵۰ Kbps به ازای هر دستگاه (تراکنش معمول حضور ۱ تا ۲ کیلوبایت است)
  • تحمل تأخیر: با اتصال ماهواره‌ای، شبکه سلولی 3G/4G و WiFi معمول اداری کار می‌کند (تا ۵۰۰۰ میلی‌ثانیه قابل قبول است)

پیکربندی فایروال:

  • HTTPS خروجی (پورت ۴۴۳) باید از زیرشبکه دستگاه به api.camsbiometrics.com مجاز باشد
  • اتصالات ورودی لازم نیست (دستگاه‌ها همه اتصالات را به‌عنوان کلاینت آغاز می‌کنند)
  • نیازی به پورت فورواردینگ نیست (مدل ارتباطی فقط خروجی است)
  • سازگار با NAT (ترجمه نشانی شبکه) — دستگاه‌های پشت روترهای NAT به‌طور عادی کار می‌کنند
  • پشت فایروال‌های شرکتی با سیاست‌های استاندارد دسترسی وب خروجی کار می‌کند

تفکیک DNS:

  • دستگاه‌ها باید نام دامنه api.camsbiometrics.com را به نشانی IP تبدیل کنند
  • سرورهای DNS استاندارد قابل قبول‌اند (Google DNS 8.8.8.8، DNS سازمانی، DNS ارائه‌دهنده اینترنت و غیره)
  • برای قابلیت اطمینان، استفاده از DNS ثانویه توصیه می‌شود

چه زمانی از استقرار Native Push استفاده کنیم

سناریوهای ایده‌آل برای Native Push:

  • نصب سیستم بایومتریک جدید با دستگاه‌های مدرن و آماده اتصال ابری
  • سازمان‌هایی با اتصال اینترنت استاندارد در محل دستگاه‌ها
  • راهبردهای فناوری اطلاعات ابرمحور که معماری SaaS (نرم‌افزار به‌عنوان سرویس) را ترجیح می‌دهند
  • استقرار چندمکانی (زنجیره‌های خرده‌فروشی، دفاتر پراکنده، شبکه‌های شعب)
  • برنامه‌های نیروی کار سیار که به دید لحظه‌ای حضور نیاز دارند
  • محیط‌هایی که دستگاه‌ها می‌توانند به اینترنت دسترسی داشته باشند (مستقیم یا از طریق شبکه شرکتی)
  • شرایطی که نیاز به کارکرد کامل API دارند (مدیریت کاربر از راه دور، پیکربندی دستگاه)

سازمان‌هایی که از Native Push استفاده می‌کنند:

  • زنجیره‌های خرده‌فروشی با ترمینال‌های حضور اثر انگشت در هر فروشگاه
  • دفاتر شرکتی با کنترل دسترسی تشخیص چهره در ورودی ساختمان‌ها
  • مؤسسات آموزشی با سیستم‌های حضور و غیاب بایومتریک در کلاس‌ها
  • مراکز درمانی با احراز هویت رگ کف دست برای دسترسی کنترل‌شده به داروها
  • شرکت‌های لجستیک با ترمینال‌های اثر انگشت در اسکله‌های بارگیری انبار
  • مراکز BPO (برون‌سپاری فرایندهای کسب‌وکار) با سیستم‌های حضور چندحالته
  • زنجیره‌های هتل با ردیابی زمان بایومتریک برای کارکنان خدمات اتاق و پذیرش

گزینه معماری استقرار ۲: Hybrid Push Service

استقرار Hybrid Push چیست؟

Hybrid Push Service معماری یکپارچه‌سازی جایگزینی است که وقتی دستگاه‌های بایومتریک نمی‌توانند از استقرار Native Push پشتیبانی کنند به کار می‌رود. این وضعیت زمانی پیش می‌آید که دستگاه‌ها در تأیید سازگاری در developer.camsbiometrics.com رد شوند، یا زیرساخت شبکه مانع از برقراری اتصال مستقیم دستگاه با ابر شود.

Hybrid Push یک جزء واسط معرفی می‌کند:

  • یک کامپیوتر، سرور یا دستگاه لبه (Windows PC، سرور لینوکس، Raspberry Pi و غیره) بین دستگاه‌های بایومتریک و ابر قرار می‌گیرد
  • این واسط نرم‌افزاری (SDK، سرویس محلی یا رابط پایگاه داده) را اجرا می‌کند که با پروتکل‌هایی که دستگاه‌ها پشتیبانی می‌کنند ارتباط برقرار می‌کند
  • واسط به اینترنت متصل است و با API ابری ارتباط دارد
  • دستگاه‌های بایومتریک ممکن است دسترسی به اینترنت داشته باشند یا نداشته باشند

تفاوت اصلی معماری:

  • Native Push: دستگاه مستقیماً با ابر صحبت می‌کند
  • Hybrid Push: دستگاه با کامپیوتر واسط صحبت می‌کند و کامپیوتر واسط با ابر

چرا Hybrid Push وجود دارد: حل مشکلات ناسازگاری

ناسازگاری در سطح دستگاه:

  • ترمینال‌های بایومتریک قدیمی (۵ تا ۱۰ سال یا بیشتر) بدون سیستم‌عامل اتصال ابری
  • دستگاه‌هایی که از RS232، RS485، Wiegand یا سایر پروتکل‌های ارتباطی قدیمی استفاده می‌کنند
  • اسکنرهای اثر انگشت که فقط برای اتصال محلی به کامپیوتر طراحی شده‌اند (خواننده‌های رومیزی متصل با USB)
  • پنل‌های کنترل دسترسی با پروتکل‌های شبکه اختصاصی
  • دستگاه‌هایی از سازندگانی که پشتیبانی API استاندارد ندارند

محدودیت‌های زیرساخت شبکه:

  • شبکه‌های تولیدی ایزوله (Air-gapped) که دستگاه‌ها به دلایل امنیتی به اینترنت دسترسی ندارند
  • تأسیسات دولتی یا دفاعی که اتصال اینترنت دستگاه را ممنوع کرده‌اند
  • محیط‌های درمانی با الزامات جداسازی شبکه HIPAA
  • مؤسسات مالی با الزامات تفکیک شبکه PCI-DSS
  • تأسیسات صنعتی با شبکه‌های OT (فناوری عملیاتی) که از شبکه‌های IT جدا شده‌اند

محدودیت‌های سیاست امنیتی:

  • سازمان‌هایی که به‌عنوان سیاست امنیتی دسترسی اینترنتی دستگاه‌های IoT را ممنوع کرده‌اند
  • الزامات انطباق که پردازش داده در محل را اجباری می‌کنند
  • مقررات حاکمیت داده که انتقال داده به ابر را محدود می‌کنند
  • معماری‌های شبکه Zero-trust که ارتباط دستگاه با اینترنت را مسدود می‌کنند

معماری Hybrid Push: چهار حالت اتصال

استقرار Hybrid Push از طریق چهار حالت متمایز با پیکربندی‌های مختلف زیرساخت سازگار می‌شود. انتخاب حالت بستگی به آن دارد که توپولوژی شبکه شما چه چیزی را مجاز می‌داند و یکپارچه‌سازی در کجا امکان‌پذیر است.

حالت A: اتصال سخت‌افزاری از طریق پورت فورواردینگ (مبتنی بر SDK)

این حالت به چه معناست:

این استقرار از Cams Biometrics SDK (کیت توسعه نرم‌افزار) استفاده می‌کند که روی یک کامپیوتر واسط با اتصال اینترنت اجرا می‌شود. SDK مستقیماً با سخت‌افزار دستگاه بایومتریک از طریق پروتکل بومی دستگاه ارتباط برقرار می‌کند. پورت فورواردینگ در روتر شبکه شما به SDK اجازه می‌دهد حتی اگر دستگاه‌ها در بخش‌های مختلف شبکه باشند، به آن‌ها دسترسی داشته باشد.

معماری فنی:

دستگاه بایومتریک (در شبکه محلی 192.168.1.x)
    ↓ [پروتکل بومی دستگاه: TCP/IP، RS485 و غیره]
    ↓ [ارتباط مستقیم سخت‌افزاری]
    ↓
کامپیوتر واسط با SDK (دارای دسترسی اینترنت)
    ↑ [پورت فورواردینگ: روتر پورت 4370 را به IP دستگاه هدایت می‌کند]
    ↓ [HTTPS به ابر هر ۳۰ ثانیه]
    ↓
دروازه API ابری (api.camsbiometrics.com)
    ↓ [وب‌هوک به شریک]
    ↓
برنامه شریک (HRMS/ERP)

نحوه جریان داده:

  1. کارمند در دستگاه بایومتریک اثر انگشت خود را اسکن می‌کند
  2. دستگاه تراکنش را به‌صورت محلی ذخیره می‌کند (ارسال فوری به ابر وجود ندارد — دستگاه قابلیت ابری ندارد)
  3. SDK در کامپیوتر واسط هر ۳۰ ثانیه از دستگاه می‌پرسد: «تراکنش جدیدی هست؟»
  4. دستگاه تراکنش‌های جمع‌آوری‌شده از آخرین پرسش را پاسخ می‌دهد
  5. SDK داده تراکنش را دریافت، قالب‌بندی و یک درخواست HTTPS به API ابری ارسال می‌کند
  6. API ابری داده را اعتبارسنجی می‌کند و یک POST وب‌هوک به نقطه پایانی برنامه شریک ارسال می‌کند
  7. شریک رکورد حضور را با حداکثر تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای نسبت به زمان واقعی اسکن دریافت می‌کند

رفتار آنلاین (کامپیوتر واسط به اینترنت متصل است):

  • SDK هر ۳۰ ثانیه دستگاه‌ها را بررسی می‌کند
  • تراکنش‌های جدید جمع‌آوری و با تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای به ابر ارسال می‌شوند
  • وب‌هوک‌ها هر ۳۰ ثانیه به برنامه شریک تحویل داده می‌شوند (در صورت وجود داده جدید)

رفتار آفلاین (کامپیوتر واسط اینترنت را از دست می‌دهد):

  • SDK همچنان هر ۳۰ ثانیه دستگاه‌ها را بررسی و تراکنش‌ها را جمع‌آوری می‌کند
  • SDK تراکنش‌های جمع‌آوری‌شده را در صف محلی روی کامپیوتر واسط ذخیره می‌کند
  • وقتی اتصال اینترنت کامپیوتر برقرار شود، SDK به‌طور خودکار تراکنش‌های صف‌شده را به ابر ارسال می‌کند
  • همه داده‌های صف‌شده از طریق وب‌هوک و با فاصله ۳۰ ثانیه بین دسته‌ها تحویل داده می‌شوند
  • بدون از دست رفتن داده، بازیابی کاملاً خودکار

وابستگی‌های دسترسی به داده:

  • اتصال کامپیوتر به دستگاه: SDK باید به دستگاه‌ها برسد تا تراکنش‌ها را جمع‌آوری کند (LAN، WiFi یا پورت فورواردینگ)
  • اتصال دستگاه به کامپیوتر: اگر دستگاه اتصال شبکه خود را با کامپیوتر از دست بدهد (کابل اترنت کشیده شود، WiFi قطع شود)، SDK تا برقراری مجدد اتصال نمی‌تواند تراکنش‌ها را جمع‌آوری کند
  • اتصال کامپیوتر به ابر: برای تحویل داده به ابر، کامپیوتر واسط باید به اینترنت متصل باشد

موارد استفاده حالت A:

  • شعب دفاتر با سرور محلی و قابلیت پورت فورواردینگ
  • فروشگاه‌های خرده‌فروشی با رایانه دفتر پشتی که به ترمینال حضور متصل است
  • کسب‌وکارهای کوچک با دستگاه‌هایی روی همان LAN رایانه دفتر
  • مکان‌های پراکنده که پیکربندی روتر امکان پورت فورواردینگ را می‌دهد

حالت B: اتصال پایگاه داده از طریق پورت فورواردینگ

این حالت به چه معناست:

این استقرار در سطح پایگاه داده یکپارچه می‌شود، نه مستقیماً با سخت‌افزار بایومتریک. بسیاری از دستگاه‌های بایومتریک تراکنش‌های حضور را در یک پایگاه داده محلی ذخیره می‌کنند (Microsoft SQL Server، MySQL، SQLite، Access و غیره). کامپیوتر واسط از طریق پورت فورواردینگ به این پایگاه داده متصل می‌شود، رکوردهای تراکنش را می‌خواند و آن‌ها را به ابر ارسال می‌کند.

معماری فنی:

دستگاه بایومتریک (در پایگاه داده می‌نویسد)
    ↓ [دستگاه به پایگاه داده: هر پروتکلی که دستگاه استفاده می‌کند]
    ↓
سرور پایگاه داده (SQL Server، MySQL و غیره)
    ↑ [پورت فورواردینگ: امکان دسترسی واسط به پایگاه داده]
    ↓ [پرس‌وجوهای SQL هر ۳۰ ثانیه]
    ↓
کامپیوتر واسط با رابط پایگاه داده (اینترنت دارد)
    ↓ [HTTPS به ابر هر ۳۰ ثانیه]
    ↓
دروازه API ابری (api.camsbiometrics.com)
    ↓ [وب‌هوک به شریک]
    ↓
برنامه شریک (HRMS/ERP)

نحوه جریان داده:

  1. کارمند در دستگاه بایومتریک اثر انگشت خود را اسکن می‌کند
  2. دستگاه رکورد حضور را در جدول پایگاه داده می‌نویسد (با استفاده از اتصال پایگاه داده خود دستگاه)
  3. کامپیوتر واسط نرم‌افزار رابط پایگاه داده را اجرا می‌کند که هر ۳۰ ثانیه پایگاه داده را بررسی می‌کند
  4. رابط یک پرس‌وجوی SQL برای بازیابی رکوردهای حضور جدید و همگام‌نشده اجرا می‌کند
  5. رابط رکوردهای جدید را دریافت، داده را قالب‌بندی و از طریق HTTPS به API ابری ارسال می‌کند
  6. رابط در پایگاه داده، رکوردها را به‌عنوان همگام‌شده علامت می‌زند تا از ارسال تکراری جلوگیری شود
  7. API ابری داده را دریافت و وب‌هوک را به برنامه شریک ارسال می‌کند

رفتار آنلاین (کامپیوتر واسط به اینترنت متصل است):

  • رابط پایگاه داده هر ۳۰ ثانیه بررسی می‌کند
  • رکوردهای جدید پایگاه داده با تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای به ابر ارسال می‌شوند
  • وب‌هوک‌ها با تأخیر فاصله بررسی به برنامه شریک تحویل داده می‌شوند

رفتار آفلاین (کامپیوتر واسط اینترنت را از دست می‌دهد):

  • رابط همچنان هر ۳۰ ثانیه پایگاه داده را بررسی می‌کند
  • رابط رکوردها را در پایگاه داده با وضعیت «در انتظار همگام‌سازی» علامت می‌زند
  • وقتی اینترنت برقرار شود، رابط همه رکوردهای در انتظار را به ابر ارسال می‌کند
  • داده‌های صف‌شده به‌طور خودکار از طریق وب‌هوک تحویل داده می‌شوند

وابستگی‌های دسترسی به داده:

  • اتصال دستگاه به پایگاه داده: دستگاه باید با موفقیت در پایگاه داده بنویسد (اگر دستگاه اتصال پایگاه داده را از دست بدهد، تراکنش‌ها ذخیره نمی‌شوند)
  • اتصال کامپیوتر به پایگاه داده: رابط باید از طریق شبکه (پورت فورواردینگ یا شبکه محلی) به سرور پایگاه داده برسد
  • اتصال پایگاه داده به کامپیوتر: اگر سرور پایگاه داده در دسترس نباشد (مشکل شبکه، خرابی سرور)، رابط نمی‌تواند رکوردهای جدید را بخواند
  • اتصال کامپیوتر به ابر: برای تحویل وب‌هوک، کامپیوتر واسط باید به اینترنت متصل باشد

محدودیت: عدم پشتیبانی از REST API

حالت B فقط جریان داده تراکنش را فراهم می‌کند. از آنجا که یکپارچه‌سازی در سطح پایگاه داده انجام می‌شود، سیستم نمی‌تواند فرمان‌ها را به دستگاه‌های بایومتریک بازگرداند. عملیات REST API (افزودن کاربر، پیکربندی دستگاه، حذف ثبت‌نام) در این حالت در دسترس نیستند.

دلیل این محدودیت:

ارسال فرمان به دستگاه‌ها به پروتکل‌های ارتباطی سخت‌افزاری نیاز دارد. یکپارچه‌سازی پایگاه داده فقط رکوردهای تراکنش را می‌خواند؛ نمی‌تواند رفتار دستگاه را کنترل کند یا داده ثبت‌نام کاربر را از طریق پایگاه داده به دستگاه‌ها بنویسد.

موارد استفاده حالت B:

  • سیستم‌های قدیمی که سازنده دستگاه خروجی پایگاه داده SQL ارائه می‌کند
  • محیط‌هایی که دسترسی به پایگاه داده مجاز است اما دسترسی به دستگاه محدود است
  • یکپارچه‌سازی با نرم‌افزارهای حضور و غیاب مبتنی بر پایگاه داده موجود
  • سازمان‌هایی که مدیر پایگاه داده (DBA) کنترل دسترسی داده را در اختیار دارد

حالت C: اتصال سخت‌افزاری از طریق سرویس محلی

این حالت به چه معناست:

این استقرار یک سرویس محلی (سرویس ویندوز یا دیمون لینوکس) را روی یک کامپیوتر واسط در همان شبکه دستگاه‌های بایومتریک نصب می‌کند. سرویس بدون نیاز به پورت فورواردینگ مستقیماً با سخت‌افزار دستگاه ارتباط برقرار می‌کند. این روش در شبکه‌های کاملاً ایزوله که دسترسی خارجی مجاز نیست کار می‌کند.

معماری فنی:

دستگاه بایومتریک (در شبکه ایزوله، بدون اینترنت)
    ↓ [LAN/WiFi: شبکه محلی 192.168.1.x]
    ↓ [ارتباط با پروتکل بومی دستگاه]
    ↓
کامپیوتر واسط با سرویس محلی
    ↑ [همان شبکه محلی، بدون نیاز به پورت فورواردینگ]
    ↓ [HTTPS به ابر هر ۳۰ ثانیه]
    ↓
دروازه API ابری (api.camsbiometrics.com)
    ↓ [وب‌هوک به شریک]
    ↓
برنامه شریک (HRMS/ERP)

نحوه جریان داده:

  1. کارگر کف تولید با اسکن اثر انگشت در ترمینال حضور ثبت می‌کند
  2. دستگاه تراکنش را در حافظه محلی ذخیره می‌کند (دستگاه در شبکه تولید ایزوله است)
  3. سرویس محلی روی کامپیوتر واسط (که آن هم در شبکه تولید است) هر ۳۰ ثانیه دستگاه را بررسی می‌کند
  4. سرویس تراکنش‌های جدید را با استفاده از پروتکل ارتباطی دستگاه جمع‌آوری می‌کند
  5. سرویس داده‌های جمع‌آوری‌شده را از طریق اتصال اینترنت کامپیوتر واسط به API ابری ارسال می‌کند
  6. API ابری وب‌هوک را به ابر شریک (HRMS مبتنی بر ابر) ارسال می‌کند

رفتار آنلاین (کامپیوتر واسط به اینترنت متصل است):

  • سرویس محلی هر ۳۰ ثانیه دستگاه‌ها را بررسی می‌کند
  • تراکنش‌ها جمع‌آوری و با تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای به ابر ارسال می‌شوند
  • وب‌هوک‌ها در فاصله‌های بررسی به برنامه شریک تحویل داده می‌شوند

رفتار آفلاین (کامپیوتر واسط اینترنت را از دست می‌دهد):

  • سرویس همچنان دستگاه‌ها را بررسی و تراکنش‌ها را به‌صورت محلی جمع‌آوری می‌کند
  • سرویس داده‌ها را در فضای ذخیره‌سازی کامپیوتر واسط صف‌بندی می‌کند
  • وقتی اینترنت برقرار شود، سرویس داده‌های صف‌شده را به‌طور خودکار به ابر همگام می‌کند
  • همه رکوردهای حضور از طریق وب‌هوک تحویل داده می‌شوند، بدون نیاز به مداخله دستی

وابستگی‌های دسترسی به داده:

  • اتصال کامپیوتر به دستگاه: سرویس باید به دستگاه‌ها در شبکه محلی برسد (اگر سوئیچ از کار بیفتد، WiFi قطع شود یا کابل جدا شود، جمع‌آوری متوقف می‌شود)
  • عملکرد دستگاه: دستگاه‌ها در هنگام هرگونه مشکل شبکه، حضور را به‌صورت محلی ثبت می‌کنند
  • اتصال کامپیوتر به ابر: برای تحویل داده به ابر، اینترنت کامپیوتر واسط لازم است (خود دستگاه‌ها نیازی به اینترنت ندارند)

موارد استفاده حالت C:

  • تأسیسات تولیدی با شبکه‌های تولید کاملاً ایزوله (Air-gapped)
  • تأسیسات دولتی که دسترسی اینترنتی دستگاه را ممنوع کرده‌اند
  • مراکز درمانی با شبکه‌های ایزوله تجهیزات پزشکی
  • مؤسسات مالی با مناطق امن جداشده
  • محیط‌های صنعتی با جداسازی شبکه OT از شبکه‌های IT

حالت D: اتصال پایگاه داده از طریق سرویس محلی

این حالت به چه معناست:

سرویس محلی به یک سرور پایگاه داده در شبکه محلی متصل می‌شود و تراکنش‌های حضور را که دستگاه‌های بایومتریک در پایگاه داده نوشته‌اند می‌خواند. این حالت یکپارچه‌سازی پایگاه داده را با استقرار روی زیرساخت محلی ترکیب می‌کند و برای محیط‌های با محدودیت شدید مناسب است.

معماری فنی:

دستگاه بایومتریک (در سرور پایگاه داده محلی می‌نویسد)
    ↓ [پروتکل اتصال پایگاه داده دستگاه]
    ↓
سرور پایگاه داده (در شبکه ایزوله، بدون اینترنت)
    ↓ [پرس‌وجوهای SQL هر ۳۰ ثانیه]
    ↓
کامپیوتر واسط با سرویس محلی
    ↑ [همان شبکه محلی، خواندن از پایگاه داده]
    ↓ [HTTPS به ابر هر ۳۰ ثانیه]
    ↓
دروازه API ابری (api.camsbiometrics.com)
    ↓ [وب‌هوک به شریک]
    ↓
برنامه شریک (HRMS/ERP)

نحوه جریان داده:

  1. کارمند با تشخیص چهره در ترمینال کنترل دسترسی احراز هویت می‌کند
  2. دستگاه رویداد دسترسی را در پایگاه داده SQL Server محلی می‌نویسد
  3. سرویس محلی هر ۳۰ ثانیه پایگاه داده را با یک پرس‌وجوی SQL بررسی می‌کند
  4. سرویس رکوردهای جدید را بازیابی و داده را قالب‌بندی می‌کند
  5. سرویس داده را از طریق اتصال اینترنت کامپیوتر واسط به API ابری ارسال می‌کند
  6. API ابری وب‌هوک را به برنامه ابری شریک تحویل می‌دهد

رفتار آنلاین (کامپیوتر واسط به اینترنت متصل است):

  • سرویس هر ۳۰ ثانیه پایگاه داده را بررسی می‌کند
  • رکوردهای جدید پایگاه داده با تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای به ابر ارسال می‌شوند
  • وب‌هوک‌ها در فاصله‌های بررسی تحویل داده می‌شوند

رفتار آفلاین (کامپیوتر واسط اینترنت را از دست می‌دهد):

  • سرویس همچنان پایگاه داده را بررسی و رکوردها را «در انتظار» علامت‌گذاری می‌کند
  • داده‌ها وقتی اینترنت برقرار شود برای همگام‌سازی با ابر در صف قرار می‌گیرند
  • بازیابی خودکار، بدون از دست رفتن داده

وابستگی‌های دسترسی به داده:

  • اتصال دستگاه به پایگاه داده: دستگاه باید با موفقیت در پایگاه داده بنویسد (اگر دستگاه اتصال پایگاه داده را از دست بدهد، ذخیره‌سازی تراکنشی انجام نمی‌شود)
  • اتصال پایگاه داده به سرویس: سرویس باید به سرور پایگاه داده در شبکه محلی دسترسی داشته باشد (اگر سرور پایگاه داده از کار بیفتد، رکوردها خوانده نمی‌شوند)
  • اتصال کامپیوتر به ابر: برای تحویل وب‌هوک، اینترنت کامپیوتر واسط لازم است (پایگاه داده و دستگاه‌ها نیازی به اینترنت ندارند)

محدودیت: عدم پشتیبانی از REST API

مانند حالت B، حالت D هم فقط جریان داده تراکنش را فراهم می‌کند. به دلیل محدودیت‌های یکپارچه‌سازی در سطح پایگاه داده، هیچ API کنترل دستگاه، مدیریت کاربر یا پیکربندی در دسترس نیست.

موارد استفاده حالت D:

  • صنایع با مقررات سختگیرانه که الزامات حاکمیت داده دارند
  • الزامات پردازش داده فقط در محل (On-premises)
  • سیستم‌های قدیمی مبتنی بر پایگاه داده با شبکه ایزوله
  • سازمان‌هایی که هرگونه اتصال اینترنتی دستگاه را ممنوع کرده‌اند

مقایسه قابلیت‌های Hybrid Push

قابلیتحالت A: پورت فورواردینگ سخت‌افزارحالت B: پورت فورواردینگ پایگاه دادهحالت C: سرویس محلی سخت‌افزارحالت D: سرویس محلی پایگاه داده
تحویل تراکنش✅ بررسی ۳۰ ثانیه‌ای✅ بررسی ۳۰ ثانیه‌ای✅ بررسی ۳۰ ثانیه‌ای✅ بررسی ۳۰ ثانیه‌ای
صف‌بندی آفلاین✅ روی کامپیوتر✅ روی کامپیوتر✅ روی کامپیوتر✅ روی کامپیوتر
افزودن کاربر✅ بدون بایومتریک*❌ پشتیبانی نمی‌شود✅ بدون بایومتریک*❌ پشتیبانی نمی‌شود
بازیابی داده کاربر❌ پشتیبانی نمی‌شود❌ پشتیبانی نمی‌شود❌ پشتیبانی نمی‌شود❌ پشتیبانی نمی‌شود
پیکربندی دستگاه⚠️ محدود❌ پشتیبانی نمی‌شود⚠️ محدود❌ پشتیبانی نمی‌شود
ثبت‌نام بایومتریک⚠️ فقط روی دستگاه محلی⚠️ فقط روی دستگاه محلی⚠️ فقط روی دستگاه محلی⚠️ فقط روی دستگاه محلی
نیاز به پورت فورواردینگ✅ بله✅ بله❌ خیر❌ خیر
نیاز دستگاه به اینترنت❌ خیر❌ خیر❌ خیر❌ خیر
نیاز کامپیوتر به اینترنت✅ بله✅ بله✅ بله✅ بله

*توضیح مهم درباره «افزودن کاربر بدون بایومتریک»:

در حالت‌های Hybrid A و C، سیستم می‌تواند رکورد کاربر را روی دستگاه بایومتریک ایجاد کند (نام، شناسه کارمند، شماره کارت، واحد سازمانی، مجوزهای دسترسی)، اما نمی‌تواند الگوهای بایومتریک را از راه دور بارگذاری کند. کارمندان باید برای ثبت اثر انگشت، چهره یا عنبیه خود شخصاً به دستگاه مراجعه کنند. این محدودیت به این دلیل است که دستگاه‌های با استقرار Hybrid فاقد قابلیت اتصال ابری لازم برای انتقال الگوی بایومتریک از راه دور هستند.

درک تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای

چرا ۳۰ ثانیه به‌جای زمان واقعی؟

استقرار Hybrid به‌جای معماری push از معماری polling (پرس‌وجوی دوره‌ای) استفاده می‌کند:

  • Native Push (زمان واقعی): دستگاه به‌صورت فعال داده را لحظه‌ای که رویداد رخ می‌دهد به ابر ارسال می‌کند
  • Hybrid Push (۳۰ ثانیه): کامپیوتر واسط هر ۳۰ ثانیه از دستگاه‌ها می‌پرسد «داده جدیدی هست؟»

مکانیزم polling:

ثانیه ۰: سرویس دستگاه‌ها را بررسی می‌کند - ۳ تراکنش جدید پیدا می‌کند - به ابر می‌فرستد
ثانیه ۳۰: سرویس دستگاه‌ها را بررسی می‌کند - ۱ تراکنش جدید پیدا می‌کند - به ابر می‌فرستد
ثانیه ۶۰: سرویس دستگاه‌ها را بررسی می‌کند - ۰ تراکنش جدید پیدا می‌کند - وب‌هوکی ارسال نمی‌شود
ثانیه ۹۰: سرویس دستگاه‌ها را بررسی می‌کند - ۵ تراکنش جدید پیدا می‌کند - به ابر می‌فرستد

چرا هر ۱ ثانیه بررسی نمی‌شود؟

پرس‌وجوی تندتر پهنای باند شبکه بیشتری مصرف می‌کند، بار پردازشی دستگاه را افزایش می‌دهد و برای موارد معمول حضور و غیاب مزیت چندانی ندارد. سیستم‌های حضور معمولاً به دقت زیر یک ثانیه نیاز ندارند — تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای برای پردازش حقوق، پیگیری شیفت و ثبت دسترسی کافی است.

آیا فاصله بررسی قابل تنظیم است؟

بسته به نیازهای خاص می‌توان فاصله بررسی را تنظیم کرد (۱۰ ثانیه، ۶۰ ثانیه و غیره)، اگرچه ۳۰ ثانیه تعادل بهینه میان عملکرد نزدیک به زمان واقعی و کارایی منابع سیستم است.

درک محدودیت‌های ثبت‌نام بایومتریک در حالت Hybrid

چرا بایومتریک در حالت‌های Hybrid از راه دور ثبت نمی‌شود؟

ثبت الگوی بایومتریک به موارد زیر نیاز دارد:

  1. سخت‌افزار حسگر با کیفیت بالا (خواننده نوری اثر انگشت، دوربین مادون قرمز چهره، اسکنر عنبیه)
  2. حضور فیزیکی برای قرارگیری درست انگشت، موقعیت چهره یا هم‌ترازی چشم
  3. چند بار اسکن برای بررسی کیفیت الگو (معمولاً ۳ تا ۵ اسکن برای هر انگشت)
  4. تشخیص زنده بودن برای جلوگیری از جعل (بررسی واقعی یا جعلی بودن بایومتریک)

دستگاه‌های با استقرار Hybrid یا آفلاین کار می‌کنند یا اتصال محدودی دارند. آن‌ها نمی‌توانند الگوهای بایومتریک را از ابر دریافت کنند، زیرا:

  • امنیت: الگوهای بایومتریک که از طریق شبکه منتقل می‌شوند خطر شنود دارند
  • کیفیت: بارگذاری الگوی از راه دور نمی‌تواند کیفیت ثبت بایومتریک را تأیید کند
  • توانایی دستگاه: دستگاه‌های با استقرار Hybrid اغلب فاقد سیستم‌عامل لازم برای دریافت الگوی از راه دور هستند
  • محدودیت پروتکل: دستگاه‌های قدیمی از قالب‌های استاندارد الگو پشتیبانی نمی‌کنند

گردش کار ثبت‌نام کاربر در استقرار Hybrid:

  1. مدیر رکورد کاربر را ایجاد می‌کند (فقط حالت‌های A/C): سیستم نام، شناسه و واحد سازمانی کارمند را بدون داده بایومتریک به دستگاه اضافه می‌کند
  2. API رکورد کاربر را بدون الگوی بایومتریک روی دستگاه ایجاد می‌کند
  3. کارمند شخصاً به ترمینال بایومتریک مراجعه می‌کند
  4. ثبت محلی: کارمند اثر انگشت خود را سه بار روی دستگاه اسکن می‌کند یا چهره‌اش را ثبت می‌کند
  5. دستگاه الگوی بایومتریک را دریافت و به‌صورت محلی ذخیره می‌کند
  6. دستگاه کیفیت الگو را تأیید و آن را در حافظه غیرفرار ذخیره می‌کند
  7. کارمند اکنون می‌تواند برای ثبت حضور در دستگاه احراز هویت کند

ثبت‌نام کاربر در حالت‌های پایگاه داده (B/D):

از آنجا که حالت‌های پایگاه داده هیچ API مدیریت کاربر ندارند، ثبت‌نام کاربر کاملاً از طریق رابط محلی دستگاه انجام می‌شود:

  1. مدیر با صفحه‌کلید/صفحه لمسی دستگاه کاربر را اضافه می‌کند
  2. کارمند بایومتریک خود را مستقیماً در دستگاه ثبت می‌کند
  3. دستگاه رکورد ثبت‌نام را در پایگاه داده می‌نویسد
  4. سرویس واسط ثبت‌نام کاربر را از پایگاه داده می‌خواند و در صورت نیاز آن را با برنامه شریک همگام می‌کند

مقایسه کامل قابلیت‌ها: Native Push در برابر Hybrid Push

ماتریس دقیق امکانات

دسته امکاناتNative Push (Web API)Hybrid حالت A/C (سخت‌افزار)Hybrid حالت B/D (پایگاه داده)
تحویل تراکنش حضور
دستگاه آنلاین، اینترنت در دسترسفوری (کمتر از ۱ ثانیه)بررسی ۳۰ ثانیه‌ایبررسی ۳۰ ثانیه‌ای
دستگاه آنلاین، اینترنت در دسترس نیستصف‌بندی روی دستگاه، ارسال خودکار با برقراری اتصالصف‌بندی روی کامپیوتر، ارسال خودکار با برقراری اتصال کامپیوترصف‌بندی روی کامپیوتر، ارسال خودکار با برقراری اتصال کامپیوتر
دستگاه آفلاین (خاموش)صف‌بندی روی دستگاه پس از روشن شدنتا روشن شدن دستگاه جمع‌آوری نمی‌شودتا نوشتن دستگاه در پایگاه داده جمع‌آوری نمی‌شود
تحویل وب‌هوک/بازتماس
روش تحویلPOST لحظه‌ای HTTPSPOST مبتنی بر بررسی دوره‌ای HTTPSPOST مبتنی بر بررسی دوره‌ای HTTPS
نشانی وب‌هوکنقطه پایانی تنظیم‌شده توسط شریکنقطه پایانی تنظیم‌شده توسط شریکنقطه پایانی تنظیم‌شده توسط شریک
قالب دادهJSON با جزئیات کامل تراکنشJSON با جزئیات کامل تراکنشJSON با جزئیات کامل تراکنش
مکانیزم تلاش مجددتلاش مجدد خودکار در صورت خطاتلاش مجدد خودکار در صورت خطاتلاش مجدد خودکار در صورت خطا
عملیات مدیریت کاربر
افزودن کاربر با اطلاعات هویتی✅ پشتیبانی کامل✅ پشتیبانی پایه❌ در دسترس نیست
ثبت‌نام الگوهای بایومتریک از راه دور✅ بارگذاری از ابر❌ فقط ثبت‌نام محلی❌ فقط ثبت‌نام محلی
بازیابی پایگاه داده کاربران از دستگاه✅ فهرست کامل❌ در دسترس نیست❌ در دسترس نیست
به‌روزرسانی اطلاعات کاربر✅ ویرایش کامل⚠️ محدود از طریق دستگاه❌ در دسترس نیست
حذف ثبت‌نام کاربر✅ حذف از ابر⚠️ محدود از طریق دستگاه❌ در دسترس نیست
بارگذاری دسته‌ای کاربران✅ عملیات انبوه❌ در دسترس نیست❌ در دسترس نیست
همگام‌سازی بین دستگاه‌ها✅ همگام‌سازی خودکار❌ در دسترس نیست❌ در دسترس نیست
عملیات مدیریت دستگاه
استعلام وضعیت و سلامت دستگاه✅ تشخیص کامل⚠️ داده محدود❌ در دسترس نیست
پیکربندی پارامترهای دستگاه✅ کنترل کامل⚠️ فقط تنظیمات پایه❌ در دسترس نیست
به‌روزرسانی سیستم‌عامل از راه دور✅ پشتیبانی می‌شود❌ در دسترس نیست❌ در دسترس نیست
بازیابی لاگ‌های سیستم دستگاه✅ دسترسی کامل❌ در دسترس نیست❌ در دسترس نیست
ارسال فرمان به دستگاه✅ همه فرمان‌ها⚠️ فرمان‌های محدود❌ در دسترس نیست
مدیریت زمان‌بندی دسترسی✅ زمان‌بندی کامل⚠️ پشتیبانی پایه❌ در دسترس نیست
عملیات داده حضور
وب‌هوک‌های تراکنش لحظه‌ای✅ ارسال فوری✅ تحویل ۳۰ ثانیه‌ای✅ تحویل ۳۰ ثانیه‌ای
استعلام حضور تاریخی✅ استعلام کامل بازه‌ای⚠️ فقط از طریق وب‌هوک⚠️ فقط از طریق وب‌هوک
ثبت دستی حضور✅ پشتیبانی API❌ در دسترس نیست❌ در دسترس نیست
حذف/ویرایش سوابق✅ پشتیبانی می‌شود❌ در دسترس نیست❌ در دسترس نیست
الزامات شبکه
نیاز دستگاه به دسترسی اینترنت✅ بله (قطع موقت مجاز است)❌ خیر❌ خیر
نیاز به کامپیوتر واسط❌ خیر✅ بله✅ بله
نیاز واسط به اینترنت❌ قابل اعمال نیست✅ بله✅ بله
نیاز به پورت فورواردینگ❌ خیر✅ فقط حالت‌های A/B❌ حالت‌های C/D
پیکربندی فایروالخروجی 443 فقطخروجی 443 از کامپیوترخروجی 443 از کامپیوتر
تاب‌آوری آفلاین
محل صف‌بندی داده در زمان آفلاین بودنحافظه داخلی دستگاهفضای ذخیره کامپیوتر واسطفضای ذخیره کامپیوتر واسط
همگام‌سازی خودکار با برقراری مجدد اتصال✅ بله✅ بله✅ بله
حداکثر ظرفیت ذخیره آفلاین۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ رکورد (بسته به دستگاه)محدود به فضای دیسک کامپیوترمحدود به فضای دیسک کامپیوتر
ویژگی‌های عملکرد
میانگین تأخیر (آنلاین)کمتر از ۱ ثانیهحدود ۳۰ ثانیهحدود ۳۰ ثانیه
پهنای باند هر دستگاه۱۰ تا ۵۰ Kbpsحداقل (فقط کامپیوتر به ابر)حداقل (فقط کامپیوتر به ابر)
مقیاس‌پذیریهزاران دستگاهمحدود به ظرفیت کامپیوترمحدود به ظرفیت کامپیوتر

توصیه‌های کاربردی

Native Push را انتخاب کنید وقتی:

  • ✅ یک سیستم بایومتریک جدید با دستگاه‌های مدرن مستقر می‌کنید
  • ✅ دستگاه‌ها در تأیید سازگاری در developer.camsbiometrics.com موفق باشند
  • ✅ دستگاه‌ها بتوانند به اینترنت دسترسی داشته باشند (مستقیم یا از طریق شبکه شرکتی)
  • ✅ دید لحظه‌ای حضور اهمیت دارد
  • ✅ به قابلیت مدیریت کاربر از راه دور نیاز دارید
  • ✅ راهبرد فناوری اطلاعات ابرمحور دارید
  • ✅ استقرار چندمکانی (خرده‌فروشی، دفاتر شعبه) دارید
  • ✅ ترجیح SaaS (نرم‌افزار به‌عنوان سرویس) دارید
  • ✅ سرمایه‌گذاری حداقلی در زیرساخت فناوری اطلاعات مدنظر است

حالت Hybrid A (پورت فورواردینگ سخت‌افزار) را انتخاب کنید وقتی:

  • ⚠️ دستگاه‌ها در تأیید سازگاری رد شده‌اند
  • ⚠️ دستگاه‌های قدیمی بدون سیستم‌عامل ابری دارید
  • ⚠️ شبکه امکان پیکربندی پورت فورواردینگ را می‌دهد
  • ⚠️ یکپارچه‌سازی در سطح دستگاه امکان‌پذیر است
  • ⚠️ به مدیریت کاربر پایه نیاز دارید
  • ⚠️ تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای قابل قبول است
  • ⚠️ کامپیوتر واسط در دسترس است

حالت Hybrid B (پورت فورواردینگ پایگاه داده) را انتخاب کنید وقتی:

  • ⚠️ دستگاه‌ها در پایگاه داده (SQL Server، MySQL و غیره) می‌نویسند
  • ⚠️ دسترسی به پایگاه داده داده شده اما دسترسی به دستگاه محدود است
  • ⚠️ پورت فورواردینگ به سرور پایگاه داده امکان‌پذیر است
  • ⚠️ فقط جریان داده تراکنش لازم است (کنترل دستگاه نیاز نیست)
  • ⚠️ نرم‌افزار حضور و غیاب مبتنی بر پایگاه داده موجود دارید
  • ⚠️ DBA بر همه دسترسی‌های داده کنترل دارد

حالت Hybrid C (سرویس محلی سخت‌افزار) را انتخاب کنید وقتی:

  • ⚠️ شبکه ایزوله (Air-gapped) یا دستگاه‌های جداشده دارید
  • ⚠️ سیاست امنیتی دسترسی اینترنتی دستگاه را ممنوع کرده است
  • ⚠️ پورت فورواردینگ مجاز یا ممکن نیست
  • ⚠️ سرور/رایانه محلی با دسترسی اینترنت در دسترس است
  • ⚠️ یکپارچه‌سازی در سطح دستگاه امکان‌پذیر است
  • ⚠️ تولید، دولت، سلامت با جداسازی شبکه
  • ⚠️ کنترل پایه دستگاه لازم است

حالت Hybrid D (سرویس محلی پایگاه داده) را انتخاب کنید وقتی:

  • ⚠️ فقط یکپارچه‌سازی با پایگاه داده لازم است
  • ⚠️ شبکه کاملاً ایزوله است (دستگاه‌ها و پایگاه داده)
  • ⚠️ الزامات حاکمیت یا انطباق داده وجود دارد
  • ⚠️ پردازش در محل الزامی است
  • ⚠️ فقط جریان تراکنش لازم است (کنترل API نیاز نیست)
  • ⚠️ سیستم‌های قدیمی بدون مسیر نوسازی

نیازمندی‌های زیرساخت و وابستگی‌های شبکه

الزامات زیرساخت Native Push

در محل دستگاه:

  • اتصال اینترنت (WiFi، اترنت، شبکه سلولی 4G/5G یا ماهواره‌ای)
  • اتصال شبکه می‌تواند متناوب باشد (دستگاه‌ها در قطعی‌ها داده را صف‌بندی می‌کنند)
  • حداقل پهنای باند: ۱۰ تا ۵۰ Kbps به ازای هر دستگاه
  • تأخیر شبکه: کمتر از ۵۰۰۰ میلی‌ثانیه قابل قبول است (با اتصال ماهواره‌ای کار می‌کند)

قوانین فایروال:

  • HTTPS خروجی (TCP پورت 443) را از زیرشبکه دستگاه به api.camsbiometrics.com مجاز کنید
  • قوانین ورودی لازم نیست (دستگاه‌ها همه اتصالات را آغاز می‌کنند)
  • سازگار با NAT/PAT (ترجمه نشانی/پورت شبکه)

الزامات DNS:

  • دستگاه‌ها باید دامنه api.camsbiometrics.com را حل کنند
  • سرورهای DNS استاندارد شرکتی قابل قبول‌اند
  • جایگزین: پیکربندی DNS ثابت (Google DNS 8.8.8.8 و غیره)

سازگاری با توپولوژی شبکه:

  • ✅ دسترسی مستقیم به اینترنت
  • ✅ سرورهای پروکسی شرکتی (با احراز هویت)
  • ✅ NAT/فایروال با HTTPS خروجی مجاز
  • ✅ تونل‌های VPN
  • ✅ Cloud VPC (ابر خصوصی مجازی) با دروازه اینترنتی
  • ❌ شبکه‌های ایزوله (از حالت Hybrid استفاده کنید)
  • ❌ شبکه‌هایی که همه اتصالات خروجی را مسدود می‌کنند (از حالت Hybrid استفاده کنید)

الزامات زیرساخت Hybrid حالت A

مشخصات کامپیوتر واسط:

  • سیستم‌عامل: Windows 10/11، Windows Server 2016 به بالا، Ubuntu 20.04 به بالا، CentOS 8 به بالا یا Debian 11 به بالا
  • پردازنده: حداقل دو هسته ۲٫۰ گیگاهرتز (برای بیش از ۵۰ دستگاه چهارهسته توصیه می‌شود)
  • رم: حداقل ۴ گیگابایت (۸ گیگابایت توصیه می‌شود)
  • فضای ذخیره‌سازی: ۲۰ گیگابایت فضای آزاد (برای SDK و صف داده)
  • شبکه: اترنت یا WiFi با اتصال پایدار

توپولوژی شبکه:

اینترنت (API ابری)
    ↑
    | [HTTPS خروجی]
    |
کامپیوتر واسط (دارای دسترسی اینترنت)
    ↑
    | [پورت فورواردینگ از طریق روتر/فایروال]
    |
روتر/فایروال (پورت 4370 را به دستگاه هدایت می‌کند)
    ↑
    | [شبکه محلی یا مسیریابی بین‌زیرشبکه‌ای]
    |
دستگاه(های) بایومتریک (نیاز به اینترنت ندارند)

پیکربندی پورت فورواردینگ:

  • روتر را برای هدایت پورت TCP (معمولاً 4370، بسته به دستگاه) به نشانی IP دستگاه پیکربندی کنید
  • برای دستگاه‌های بایومتریک، IP ثابت یا رزرو DHCP توصیه می‌شود
  • پورت فورواردینگ از رابط WAN (شبکه گسترده) لازم نیست — فقط فورواردینگ داخلی

اتصال کامپیوتر به دستگاه:

  • دستگاه‌ها روی همان زیرشبکه LAN با واسط: ارتباط مستقیم
  • دستگاه‌ها روی زیرشبکه متفاوت: پورت فورواردینگ یا مسیریابی لازم است
  • پروتکل‌های پشتیبانی‌شده: TCP/IP، RS485 (با مبدل)، USB (اتصال محلی)

اتصال کامپیوتر به ابر:

  • اتصال اینترنت پایدار روی کامپیوتر واسط
  • HTTPS خروجی (پورت 443) به api.camsbiometrics.com
  • حداقل پهنای باند: ۱۰۰ Kbps (با افزایش تعداد دستگاه بیشتر می‌شود)

الزامات زیرساخت Hybrid حالت B

مشخصات کامپیوتر واسط:

  • سیستم‌عامل: Windows 10/11، Windows Server 2016 به بالا، Ubuntu 20.04 به بالا، CentOS 8 به بالا
  • پردازنده: حداقل دو هسته ۲٫۰ گیگاهرتز
  • رم: حداقل ۴ گیگابایت (۸ گیگابایت برای پایگاه داده‌های بزرگ)
  • فضای ذخیره‌سازی: ۱۰ گیگابایت فضای آزاد
  • کلاینت پایگاه داده: ابزارهای SQL Server، MySQL Connector، کلاینت PostgreSQL (بسته به نوع پایگاه داده)

توپولوژی شبکه:

اینترنت (API ابری)
    ↑
    | [HTTPS خروجی]
    |
کامپیوتر واسط (دارای دسترسی اینترنت)
    ↑
    | [اتصال SQL از طریق پورت فورواردینگ]
    |
روتر/فایروال (پورت SQL را به سرور پایگاه داده هدایت می‌کند)
    ↑
    | [شبکه پایگاه داده]
    |
سرور پایگاه داده (SQL Server: 1433، MySQL: 3306 و غیره)
    ↑
    | [پروتکل پایگاه داده مخصوص دستگاه]
    |
دستگاه(های) بایومتریک (در پایگاه داده می‌نویسند)

الزامات دسترسی به پایگاه داده:

  • اعتبارنامه پایگاه داده: نام کاربری و گذرواژه با مجوزهای SELECT و UPDATE
  • رشته اتصال پایگاه داده: IP سرور، پورت، نام پایگاه داده
  • پورت فورواردینگ: روتر پورت پایگاه داده (1433، 3306 و غیره) را به سرور پایگاه داده هدایت می‌کند
  • پایگاه‌های داده پشتیبانی‌شده: SQL Server، MySQL، PostgreSQL، Oracle، SQLite، MS Access

اتصال کامپیوتر به پایگاه داده:

  • مسیر شبکه از کامپیوتر واسط به سرور پایگاه داده
  • پورت پایگاه داده قابل دسترس باشد (مستقیم یا از طریق پورت فورواردینگ)
  • قوانین فایروال پایگاه داده، IP کامپیوتر را مجاز کند

اتصال کامپیوتر به ابر:

  • دسترسی اینترنت روی کامپیوتر واسط
  • HTTPS خروجی (پورت 443) مجاز باشد

نکته مهم: وابستگی دستگاه به پایگاه داده

در دسترس بودن داده به نوشتن موفق دستگاه‌ها در پایگاه داده بستگی دارد:

  • اگر دستگاه اتصال شبکه‌ای خود را با سرور پایگاه داده از دست بدهد، تراکنش‌ها ذخیره نمی‌شوند
  • اگر سرور پایگاه داده از کار بیفتد، تراکنش‌ها تا بازیابی گم می‌شوند
  • پایگاه داده باید برای ثبت تراکنش‌ها برای دستگاه‌ها قابل دسترس باشد
  • پشتیبان‌گیری/افزونگی برای سرور پایگاه داده توصیه می‌شود

الزامات زیرساخت Hybrid حالت C

مشخصات کامپیوتر واسط:

  • سیستم‌عامل: Windows 10/11، Windows Server 2016 به بالا، Ubuntu 20.04 به بالا، CentOS 8 به بالا
  • پردازنده: حداقل دو هسته ۲٫۰ گیگاهرتز (برای بیش از ۱۰۰ دستگاه چهارهسته)
  • رم: حداقل ۴ گیگابایت (۸ گیگابایت توصیه می‌شود)
  • فضای ذخیره‌سازی: ۲۰ گیگابایت فضای آزاد
  • شبکه: دو رابط شبکه توصیه می‌شود (یکی برای دستگاه‌های محلی، یکی برای اینترنت)

توپولوژی شبکه:

اینترنت (API ابری)
    ↑
    | [HTTPS خروجی از طریق رابط متصل به اینترنت]
    |
کامپیوتر واسط (دو شبکه‌ای: شبکه محلی + اینترنت)
    |
    | [رابط شبکه محلی - بدون نیاز به پورت فورواردینگ]
    ↓
سوئیچ شبکه/WiFi محلی (جداشده از اینترنت)
    ↓
دستگاه(های) بایومتریک (روی شبکه ایزوله، بدون اینترنت)

پیکربندی کامپیوتر دو شبکه‌ای:

گزینه ۱: دو رابط شبکه فیزیکی

  • NIC 1: متصل به شبکه محلی ایزوله با دستگاه‌های بایومتریک (192.168.1.x)
  • NIC 2: متصل به شبکه شرکتی با دسترسی اینترنت (10.0.0.x)
  • سرویس محلی با دستگاه‌ها روی NIC 1 ارتباط برقرار می‌کند
  • سرویس محلی داده را از طریق NIC 2 به ابر ارسال می‌کند

گزینه ۲: WiFi + اترنت

  • اترنت: متصل به شبکه ایزوله دستگاه‌ها
  • WiFi: متصل به شبکه بی‌سیم دارای اینترنت
  • سرویس برای هر ارتباط به رابط مناسب متصل می‌شود

اتصال کامپیوتر به دستگاه:

  • همان زیرشبکه محلی (بدون نیاز به مسیریابی)
  • دستگاه‌ها از طریق LAN قابل دسترسی‌اند (تست ping: ping 192.168.1.100)
  • بدون نیاز به پورت فورواردینگ (دسترسی مستقیم محلی)
  • پروتکل‌های پشتیبانی‌شده: TCP/IP، RS485 (با مبدل USB)، Wiegand (با کنترلر)

اتصال کامپیوتر به ابر:

  • دسترسی اینترنت از طریق رابط شبکه جداگانه
  • HTTPS خروجی (پورت 443) به api.camsbiometrics.com
  • شبکه شرکتی یا اتصال مستقیم به اینترنت

ملاحظات شبکه ایزوله (Air-gapped):

  • دستگاه‌های بایومتریک روی شبکه کاملاً ایزوله (بدون دسترسی اینترنت)
  • کامپیوتر واسط شبکه ایزوله و اینترنت را به هم وصل می‌کند
  • انطباق با سیاست‌های امنیتی که دسترسی اینترنتی IoT را ممنوع می‌کنند تضمین می‌شود
  • جریان داده: دستگاه‌ها ← شبکه محلی ← کامپیوتر ← اینترنت ← ابر

الزامات زیرساخت Hybrid حالت D

مشخصات کامپیوتر واسط:

  • سیستم‌عامل: Windows 10/11، Windows Server 2016 به بالا، Ubuntu 20.04 به بالا
  • پردازنده: حداقل دو هسته ۲٫۰ گیگاهرتز
  • رم: حداقل ۴ گیگابایت (۸ گیگابایت برای پایگاه داده‌های بزرگ)
  • فضای ذخیره‌سازی: ۱۰ گیگابایت فضای آزاد
  • کلاینت پایگاه داده: ابزارهای مناسب با نوع پایگاه داده

توپولوژی شبکه:

اینترنت (API ابری)
    ↑
    | [HTTPS خروجی از طریق رابط متصل به اینترنت]
    |
کامپیوتر واسط (دو شبکه‌ای: شبکه محلی + اینترنت)
    |
    | [رابط شبکه محلی - دسترسی مستقیم به پایگاه داده]
    ↓
شبکه محلی (جداشده از اینترنت)
    ↓
سرور پایگاه داده (بدون دسترسی اینترنت)
    ↑
    | [پروتکل پایگاه داده دستگاه]
    |
دستگاه(های) بایومتریک (شبکه ایزوله، بدون اینترنت)

دسترسی به پایگاه داده:

  • سرور پایگاه داده روی شبکه محلی ایزوله
  • کامپیوتر واسط روی همان شبکه (دسترسی مستقیم SQL)
  • بدون نیاز به پورت فورواردینگ (همان زیرشبکه)
  • اعتبارنامه پایگاه داده با مجوزهای SELECT و UPDATE

اتصال کامپیوتر به پایگاه داده:

  • دسترسی شبکه محلی به سرور پایگاه داده
  • پورت پایگاه داده قابل دسترس باشد (1433، 3306 و غیره)
  • فایروال پایگاه داده، IP کامپیوتر محلی را مجاز کند

اتصال کامپیوتر به ابر:

  • اینترنت از طریق رابط شبکه جداگانه
  • HTTPS خروجی (پورت 443) مجاز باشد

وابستگی دستگاه به پایگاه داده:

  • دستگاه‌ها تراکنش‌ها را در سرور پایگاه داده محلی می‌نویسند
  • پایگاه داده باید برای دستگاه‌ها روی شبکه محلی قابل دسترس باشد
  • اگر دستگاه اتصال پایگاه داده را از دست بدهد، تراکنش‌ها ذخیره نمی‌شوند
  • در دسترس بودن داده به زمان فعال بودن سرور پایگاه داده بستگی دارد

وابستگی‌های اتصال و جریان داده

درک وابستگی‌های حیاتی

هر حالت استقرار وابستگی‌های اتصال مشخصی دارد که در دسترس بودن داده را تعیین می‌کند:

وابستگی‌های اتصال Native Push

نقطه وابستگی منفرد:

دستگاه بایومتریک ←→ اینترنت ←→ API ابری

آنچه برای جریان داده باید کار کند:

  1. دستگاه باید اتصال اینترنت داشته باشد
  2. دستگاه باید به api.camsbiometrics.com برسد (حل DNS، فایروال HTTPS را مجاز کند)

سناریوهای خرابی:

  • دستگاه آفلاین (خاموش، کابل شبکه کشیده شده): دستگاه تراکنش‌ها را داخلی صف می‌کند و پس از روشن شدن و اتصال، خودکار ارسال می‌کند
  • اینترنت قطع (خرابی ISP، خرابی روتر): دستگاه تراکنش‌ها را صف می‌کند و پس از برقراری اینترنت خودکار ارسال می‌کند
  • API ابری در دسترس نیست (بسیار نادر، نگهداری برنامه‌ریزی‌شده): دستگاه تلاش مجدد برای اتصال می‌کند و داده را تا در دسترس شدن API صف می‌کند

جلوگیری از از دست رفتن داده:

  • دستگاه‌ها ۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ تراکنش را در حافظه داخلی ذخیره می‌کنند
  • سازوکار تلاش مجدد خودکار با تأخیر نمایی (exponential backoff)
  • داده در چرخه‌های خاموش و روشن شدن پایدار می‌ماند (ذخیره‌سازی غیرفرار)

وابستگی‌های اتصال Hybrid حالت A/C

دو نقطه وابستگی:

دستگاه ←→ کامپیوتر واسط ←→ اینترنت ←→ API ابری

آنچه برای جریان داده باید کار کند:

  1. دستگاه به کامپیوتر: کامپیوتر باید به دستگاه برسد (اتصال LAN، پورت فورواردینگ یا دسترسی شبکه محلی)
  2. کامپیوتر به ابر: کامپیوتر باید دسترسی اینترنت داشته باشد تا وب‌هوک‌ها را تحویل دهد

سناریوهای خرابی:

دستگاه برق خود را از دست می‌دهد:

  • دستگاه ثبت تراکنش‌ها را متوقف می‌کند
  • کامپیوتر نمی‌تواند از دستگاه پرس‌وجو کند
  • وقتی دستگاه روشن شود، کامپیوتر پرس‌وجو را از سر می‌گیرد و تراکنش‌های صف‌شده را جمع‌آوری می‌کند

کامپیوتر اتصال خود را با دستگاه از دست می‌دهد:

  • کامپیوتر نمی‌تواند تراکنش‌های جدید را جمع‌آوری کند
  • دستگاه‌ها همچنان ثبت و به‌صورت محلی ذخیره می‌کنند
  • وقتی اتصال برقرار شود، کامپیوتر پرس‌وجو می‌کند و تراکنش‌های انباشته‌شده را دریافت می‌کند

کامپیوتر اینترنت را از دست می‌دهد:

  • کامپیوتر همچنان دستگاه‌ها را بررسی و تراکنش‌ها را جمع‌آوری می‌کند
  • کامپیوتر تراکنش‌های جمع‌آوری‌شده را به‌صورت محلی صف می‌کند
  • وقتی اینترنت برقرار شود، کامپیوتر داده صف‌شده را خودکار به ابر ارسال می‌کند

هم دستگاه و هم کامپیوتر آفلاین باشند:

  • هیچ جمع‌آوری یا ارسال داده‌ای انجام نمی‌شود
  • دستگاه‌ها تراکنش‌ها را داخلی صف می‌کنند
  • وقتی هر دو برقرار شوند، کامپیوتر داده دستگاه را جمع‌آوری و به ابر ارسال می‌کند

محدودیت در دسترس بودن داده: اگر دستگاهی آفلاین باشد یا کامپیوتر به آن نرسد، کامپیوتر تا برقراری مجدد ارتباط بین آن‌ها نمی‌تواند تراکنش‌ها را از آن دستگاه جمع‌آوری کند. کامپیوتر فقط می‌تواند داده‌ای را به ابر ارسال کند که با موفقیت از دستگاه‌ها دریافت کرده است.

وابستگی‌های اتصال Hybrid حالت B/D

سه نقطه وابستگی:

دستگاه ←→ پایگاه داده ←→ کامپیوتر واسط ←→ اینترنت ←→ API ابری

آنچه برای جریان داده باید کار کند:

  1. دستگاه به پایگاه داده: دستگاه باید تراکنش‌ها را با موفقیت در پایگاه داده بنویسد
  2. پایگاه داده به کامپیوتر: کامپیوتر باید از پایگاه داده بخواند (دسترسی پرس‌وجو)
  3. کامپیوتر به ابر: کامپیوتر باید اینترنت داشته باشد تا وب‌هوک‌ها را تحویل دهد

سناریوهای خرابی:

دستگاه اتصال خود را با پایگاه داده از دست می‌دهد:

  • دستگاه نمی‌تواند تراکنش‌ها را در پایگاه داده ذخیره کند
  • تراکنش‌ها بسته به رفتار دستگاه از دست می‌روند یا روی دستگاه صف می‌شوند
  • کامپیوتر نمی‌تواند داده‌ای را بازیابی کند که هرگز در پایگاه داده نوشته نشده است

سرور پایگاه داده از کار می‌افتد:

  • دستگاه‌ها نمی‌توانند تراکنش جدید بنویسند
  • کامپیوتر نمی‌تواند تراکنش‌های موجود را بخواند
  • داده‌های پیش از خرابی ممکن است پس از بازیابی پایگاه داده در دسترس باشند

کامپیوتر دسترسی به پایگاه داده را از دست می‌دهد:

  • کامپیوتر نمی‌تواند تراکنش‌های جدید را بخواند
  • دستگاه‌ها همچنان در پایگاه داده می‌نویسند (اگر پایگاه داده برای دستگاه‌ها قابل دسترس باشد)
  • وقتی اتصال کامپیوتر به پایگاه داده برقرار شود، رکوردهای انباشته‌شده را می‌خواند

کامپیوتر اینترنت را از دست می‌دهد:

  • کامپیوتر همچنان از پایگاه داده می‌خواند
  • کامپیوتر رکوردهای پایگاه داده را به‌صورت محلی صف می‌کند
  • وقتی اینترنت برقرار شود، کامپیوتر داده صف‌شده را به ابر ارسال می‌کند

نکته حیاتی برای حالت B/D:

پایگاه داده به‌عنوان ذخیره‌سازی میانی بین دستگاه‌ها و کامپیوتر عمل می‌کند. جریان داده به موارد زیر بستگی دارد:

  1. نوشتن موفق دستگاه‌ها در پایگاه داده
  2. دسترسی‌پذیری مداوم پایگاه داده برای کامپیوتر
  3. خواندن کامپیوتر از پایگاه داده و ارسال به ابر

اگر دستگاه‌ها نتوانند در پایگاه داده بنویسند (مشکل شبکه، پایگاه داده از کار افتاده)، تراکنش‌ها ذخیره نمی‌شوند و بعداً قابل بازیابی نیستند. این محدودیت اصلی حالت‌های وابسته به پایگاه داده است.

مدیریت داده آفلاین و بازیابی خودکار

مدیریت آفلاین Native Push:

نمونه سناریو — قطعی اینترنت فروشگاه خرده‌فروشی:

۹:۰۰ صبح - قطعی اینترنت آغاز می‌شود
۹:۰۵ صبح - کارمند اثر انگشت خود را اسکن می‌کند ← دستگاه به‌صورت محلی ذخیره می‌کند (صف: ۱ تراکنش)
۹:۱۵ صبح - کارمند اثر انگشت خود را اسکن می‌کند ← دستگاه به‌صورت محلی ذخیره می‌کند (صف: ۲ تراکنش)
۹:۳۰ صبح - کارمند اثر انگشت خود را اسکن می‌کند ← دستگاه به‌صورت محلی ذخیره می‌کند (صف: ۳ تراکنش)
۱۱:۰۰ صبح - اینترنت برقرار می‌شود
۱۱:۰۰:۰۵ صبح - دستگاه اتصال را تشخیص می‌دهد و هر ۳ تراکنش صف‌شده را خودکار ارسال می‌کند
۱۱:۰۰:۰۶ صبح - API ابری تراکنش‌ها را دریافت و وب‌هوک‌ها را فعال می‌کند
۱۱:۰۰:۰۷ صبح - برنامه شریک هر ۳ رکورد حضور را دریافت می‌کند

هیچ مداخله دستی لازم نیست. دستگاه صف‌بندی، تشخیص برقراری اینترنت و همگام‌سازی خودکار را انجام می‌دهد.

مدیریت آفلاین Hybrid حالت A/C:

نمونه سناریو — تأسیسات تولیدی با اتصال متناوب به سرور:

۲:۰۰ بعدازظهر - کامپیوتر واسط اینترنت را از دست می‌دهد (شبکه محلی همچنان فعال است)
۲:۰۵ بعدازظهر - سرویس دستگاه‌ها را بررسی می‌کند، ۵ تراکنش جدید جمع‌آوری و به‌صورت محلی صف می‌کند
۲:۳۵ بعدازظهر - سرویس دستگاه‌ها را بررسی می‌کند، ۳ تراکنش جدید جمع‌آوری و صف می‌کند (جمع: ۸)
۳:۰۵ بعدازظهر - سرویس دستگاه‌ها را بررسی می‌کند، ۲ تراکنش جدید جمع‌آوری و صف می‌کند (جمع: ۱۰)
۴:۰۰ بعدازظهر - اینترنت کامپیوتر برقرار می‌شود
۴:۰۰:۱۰ بعدازظهر - سرویس اتصال را تشخیص می‌دهد و اولین دسته تراکنش‌های صف‌شده را ارسال می‌کند
۴:۰۰:۴۰ بعدازظهر - سرویس دسته دوم را ارسال می‌کند
۴:۰۱:۱۰ بعدازظهر - سرویس دسته سوم را ارسال می‌کند
۴:۰۱:۴۰ بعدازظهر - همه داده‌های صف‌شده تحویل داده شدند، سرویس به بررسی ۳۰ ثانیه‌ای عادی بازمی‌گردد

صف‌بندی خودکار روی فضای ذخیره‌سازی کامپیوتر، تشخیص خودکار برقراری مجدد اینترنت و تحویل خودکار دسته‌ای داده صف‌شده.

مدیریت آفلاین Hybrid حالت B/D:

نمونه سناریو — مرکز درمانی با نگهداری سرور پایگاه داده:

۱۰:۰۰ شب - سرور پایگاه داده برای نگهداری از مدار خارج می‌شود
۱۰:۳۰ شب - دستگاه‌ها نمی‌توانند در پایگاه داده بنویسند (اگر روی دستگاه ذخیره نشوند، تراکنش‌ها از دست می‌روند)
۱۱:۰۰ شب - سرور پایگاه داده دوباره فعال می‌شود
۱۱:۰۰:۰۵ شب - دستگاه‌ها نوشتن در پایگاه داده را از سر می‌گیرند
۱۱:۳۰ شب - کامپیوتر پایگاه داده را بررسی می‌کند و تراکنش‌های نوشته‌شده از ۱۱:۰۰ شب را بازیابی می‌کند
۱۱:۳۰:۰۵ شب - کامپیوتر تراکنش‌های بازیابی‌شده را از طریق وب‌هوک به ابر ارسال می‌کند

تفاوت حیاتی: تراکنش‌هایی که در زمان در دسترس نبودن پایگاه داده (۱۰:۰۰ شب تا ۱۱:۰۰ شب) رخ می‌دهند، به رفتار دستگاه بستگی دارند:

  • دستگاه‌های دارای صف داخلی: تراکنش‌ها را ذخیره و وقتی پایگاه داده در دسترس باشد می‌نویسند (بدون از دست رفتن)
  • دستگاه‌های بدون صف داخلی: تراکنش‌ها در زمان خرابی پایگاه داده از دست می‌روند

به همین دلیل حالت B/D نیازمند ارزیابی دقیق قابلیت‌های دستگاه و قابلیت اطمینان پایگاه داده است.

سناریوهای واقعی استقرار و نمونه‌ها

سناریو ۱: زنجیره خرده‌فروشی ملی — Native Push

مشخصات سازمان:

  • بیش از ۵۰۰ فروشگاه خرده‌فروشی در سراسر کشور
  • ترمینال‌های چهره + اثر انگشت ZKTeco MultiBio 800 در هر مکان
  • HRMS مبتنی بر ابر شرکتی (SAP SuccessFactors)
  • الزام: دید لحظه‌ای حضور برای مدیریت شیفت

زیرساخت:

  • هر فروشگاه شبکه WiFi با دسترسی اینترنت دارد
  • فایروال شرکتی HTTPS خروجی را مجاز می‌کند
  • دستگاه‌ها در developer.camsbiometrics.com سازگاری خود را تأیید کرده‌اند

استقرار:

  • حالت: Native Push با Web API کامل
  • پیکربندی دستگاه: دستگاه‌ها با نقطه پایانی API ابری و کلیدهای API منحصربه‌فرد برای هر مکان پیکربندی شده‌اند
  • شبکه: دستگاه‌ها از طریق WiFi فروشگاه متصل می‌شوند و مستقیماً با ابر ارتباط دارند
  • مدیریت کاربر: تیم منابع انسانی داده کارمندان را از طریق API بارگذاری می‌کند و کارمندان بایومتریک خود را در دستگاه‌های فروشگاه ثبت می‌کنند

جریان داده:

کارمند ساعت ۹:۰۰:۰۰ صبح چهره خود را اسکن می‌کند
    ↓ [کمتر از ۱ ثانیه]
دستگاه ساعت ۹:۰۰:۰۰٫۵ صبح به ابر ارسال می‌کند
    ↓ [کمتر از ۰٫۵ ثانیه]
ابر ساعت ۹:۰۰:۰۱ صبح وب‌هوک را فعال می‌کند
    ↓ [کمتر از ۱ ثانیه]
SAP SuccessFactors ساعت ۹:۰۰:۰۲ صبح حضور را دریافت می‌کند
تأخیر کل: ۲ ثانیه از اسکن تا HRMS

مزایای حاصل‌شده:

  • مدیران فروشگاه دید لحظه‌ای حضور را برای برنامه‌ریزی شیفت می‌بینند
  • هشدارهای آنی برای تأخیر یا غیبت بدون اطلاع قبلی
  • کنترل متمرکز ۵۰۰+ دستگاه از ستاد مرکزی
  • عیب‌یابی و به‌روزرسانی پیکربندی از راه دور
  • بدون همگام‌سازی دستی داده

مدیریت قطعی اینترنت فروشگاه‌ها:

  • اینترنت فروشگاه ساعت ۱۰ صبح قطع می‌شود
  • دستگاه‌ها حضور را همچنان به‌صورت محلی (در حافظه دستگاه) ثبت می‌کنند
  • اینترنت ساعت ۲ بعدازظهر برقرار می‌شود
  • دستگاه‌ها ظرف چند ثانیه ۴ ساعت حضور صف‌شده را خودکار ارسال می‌کنند
  • بدون از دست رفتن داده و بدون مداخله دستی

سناریو ۲: تأسیسات تولیدی — Hybrid حالت C (ایزوله از اینترنت)

مشخصات سازمان:

  • کارخانه تولید قطعات خودرو
  • ۲۰۰ کارمند در ۳ شیفت
  • خط تولید روی شبکه ایزوله (Air-gapped برای امنیت)
  • دستگاه‌های قدیمی Suprema BioEntry Plus (بیش از ۱۰ سال، بدون قابلیت ابری)
  • ERP شرکتی (Oracle) نیاز به یکپارچه‌سازی حضور دارد

زیرساخت:

  • شبکه تولید: 192.168.10.x (کاملاً ایزوله، بدون اینترنت)
  • شبکه شرکتی: 10.0.5.x (دارای اینترنت)
  • سرور دروازه با دو رابط شبکه هر دو شبکه را به هم وصل می‌کند
  • سیاست امنیتی هرگونه دسترسی اینترنتی دستگاه‌های تولید را ممنوع می‌کند

استقرار:

  • حالت: Hybrid حالت C (سرویس محلی به سخت‌افزار)
  • واسط: Windows Server 2019 با دو NIC (یکی برای هر شبکه)
  • سرویس محلی: Cams Local Service نصب شده و هر ۳۰ ثانیه دستگاه‌ها را بررسی می‌کند
  • دسترسی به دستگاه: ارتباط مستقیم TCP/IP روی شبکه تولید (بدون نیاز به پورت فورواردینگ)

توپولوژی شبکه:

کف تولید (ایزوله: 192.168.10.x)
    |
    |- دستگاه بایومتریک ۱: 192.168.10.101
    |- دستگاه بایومتریک ۲: 192.168.10.102
    |- دستگاه بایومتریک ۳: 192.168.10.103
    |- NIC ۱ سرور دروازه: 192.168.10.200
          |
          |- (همان سرور فیزیکی)
          |
    NIC ۲ سرور دروازه: 10.0.5.50
    |
شبکه شرکتی (دارای اینترنت: 10.0.5.x)
    |
اینترنت ← API ابری ← Oracle ERP

جریان داده:

۹:۰۰:۰۰ صبح - کارمند اثر انگشت خود را روی دستگاه ۱ (192.168.10.101) اسکن می‌کند
۹:۰۰:۰۰ صبح - دستگاه تراکنش را به‌صورت محلی ذخیره می‌کند
۹:۰۰:۱۵ صبح - سرویس محلی از دستگاه ۱ می‌پرسد: «تراکنش جدیدی هست؟»
۹:۰۰:۱۵٫۵ صبح - دستگاه با داده تراکنش پاسخ می‌دهد
۹:۰۰:۱۶ صبح - سرویس تراکنش را از طریق NIC ۲ (10.0.5.50) به ابر ارسال می‌کند
۹:۰۰:۱۷ صبح - ابر وب‌هوک را به Oracle ERP فعال می‌کند
۹:۰۰:۱۸ صبح - ERP رکورد حضور را دریافت می‌کند
تأخیر کل: حدود ۱۸ ثانیه (در محدوده پنجره ۳۰ ثانیه‌ای)

مزایای حاصل‌شده:

  • حفظ سیاست امنیتی ایزوله (دستگاه‌ها هرگز به اینترنت دسترسی ندارند)
  • کار با دستگاه‌های قدیمی که امکان ارتقای آن‌ها نبود
  • داده متمرکز حضور با وجود جداسازی شبکه
  • سرور دروازه مرز امنیتی را مدیریت می‌کند
  • تیم امنیت IT استقرار را تأیید کرد (بدون نقض سیاست)

مدیریت خرابی سرور دروازه:

  • سرور دروازه ساعت ۲ بعدازظهر اینترنت خود را از دست می‌دهد (شبکه تولید همچنان فعال است)
  • دستگاه‌ها حضور را روی شبکه ایزوله ثبت می‌کنند
  • سرویس محلی همچنان دستگاه‌ها را بررسی و تراکنش‌ها را جمع‌آوری می‌کند
  • سرویس داده جمع‌آوری‌شده را روی فضای ذخیره سرور دروازه صف می‌کند
  • اینترنت ساعت ۴ بعدازظهر برقرار می‌شود
  • سرویس خودکار ۲ ساعت داده صف‌شده را به ابر ارسال می‌کند
  • ERP همه رکوردهای حضور را بدون از دست رفتن داده دریافت می‌کند

سناریو ۳: دفتر شرکتی چندمکانی — Hybrid حالت A (پورت فورواردینگ)

مشخصات سازمان:

  • شرکت خدمات حرفه‌ای با ۵۰ دفتر شعبه
  • ترکیبی از دستگاه‌ها: eSSL K21 Pro، Anviz FacePass، مدل‌های قدیمی‌تر ZKTeco F18
  • برخی دستگاه‌ها سازگاری را تأیید کرده‌اند، برخی دیگر تأیید نشده‌اند
  • سیاست شرکت: همه دستگاه‌ها باید از یک روش یکپارچه‌سازی استفاده کنند (یکنواختی)
  • پلتفرم منابع انسانی مبتنی بر ابر (Workday)

زیرساخت:

  • هر شعبه یک سرور محلی دارد (Windows Server یا Linux)
  • VPN شرکتی همه مکان‌ها را متصل می‌کند
  • دستگاه‌ها روی شبکه محلی هر شعبه قرار دارند (192.168.x.x)
  • سرورهای محلی دسترسی اینترنت دارند
  • پورت فورواردینگ روی روترهای شعب پیکربندی شده است

استقرار:

  • حالت: Hybrid حالت A (سخت‌افزار از طریق پورت فورواردینگ با SDK)
  • واسط: سروری در هر شعبه که Cams SDK را اجرا می‌کند
  • پیکربندی SDK: از طریق پورت فورواردینگ به دستگاه‌ها متصل می‌شود
  • دلیل انتخاب Hybrid: ترکیبی از دستگاه‌های سازگار و ناسازگار؛ استقرار استاندارد در همه مکان‌ها

پیکربندی شبکه نمونه — دفتر شعبه:

شبکه دفتر شعبه (192.168.1.x)
    |
    |- دستگاه ۱: 192.168.1.50 (eSSL K21 Pro - سازگار ولی با Hybrid برای یکنواختی)
    |- دستگاه ۲: 192.168.1.51 (Anviz FacePass - تأیید ناموفق، نیاز به Hybrid)
    |- سرور شعبه: 192.168.1.100 (اجرای SDK، دارای اینترنت)
    |
روتر شعبه (پورت فورواردینگ)
    |- هدایت پورت 4370 ← 192.168.1.50
    |- هدایت پورت 4371 ← 192.168.1.51
    |
اینترنت ← API ابری ← Workday

پیکربندی بررسی SDK:

SDK هر ۳۰ ثانیه دستگاه ۱ را در 192.168.1.50:4370 بررسی می‌کند
SDK هر ۳۰ ثانیه دستگاه ۲ را در 192.168.1.51:4371 بررسی می‌کند

جریان داده:

۱۰:۳۰:۰۰ صبح - کارمند روی دستگاه ۲ (Anviz FacePass) ثبت می‌کند
۱۰:۳۰:۰۰ صبح - دستگاه تراکنش را ذخیره می‌کند
۱۰:۳۰:۱۵ صبح - SDK دستگاه ۲ را بررسی و تراکنش را دریافت می‌کند
۱۰:۳۰:۱۶ صبح - SDK تراکنش را به API ابری ارسال می‌کند
۱۰:۳۰:۱۷ صبح - ابر وب‌هوک را به Workday فعال می‌کند
۱۰:۳۰:۱۸ صبح - Workday حضور را دریافت می‌کند
تأخیر: حدود ۱۸ ثانیه

گردش کار مدیریت کاربر:

منابع انسانی کارمند جدید را در Workday اضافه می‌کند
Workday سیستم را برای ایجاد کاربر فعال می‌کند
    ↓
سیستم کاربر را روی دستگاه ۲ اضافه می‌کند (بدون بایومتریک)
    ↓
کارمند به دفتر شعبه مراجعه می‌کند و اثر انگشت خود را شخصاً روی دستگاه ۲ ثبت می‌کند
    ↓
دستگاه الگو را ذخیره می‌کند و کارمند اکنون می‌تواند احراز هویت کند

مزایای حاصل‌شده:

  • یکپارچه‌سازی استاندارد در ۵۰ شعبه با وجود ناهمگونی سازگاری دستگاه‌ها
  • کار با دستگاه‌هایی که در تأیید ابری رد شده بودند
  • مدیریت متمرکز از ستاد مرکزی
  • تجربه کاربری یکسان برای تیم منابع انسانی
  • یک یکپارچه‌سازی واحد در انواع و سنین مختلف دستگاه

سناریو ۴: مجموعه درمانی — Hybrid حالت D (پایگاه داده، انطباق)

مشخصات سازمان:

  • بیمارستان با ۵ ساختمان و بیش از ۱٬۰۰۰ کارمند
  • ترمینال‌های اثر انگشت Realtime T502 (در مجموع ۱۵ دستگاه)
  • دستگاه‌ها در پایگاه داده محلی SQL Server می‌نویسند
  • انطباق HIPAA پردازش داده روی زیرساخت محلی را الزامی می‌کند
  • هیچ دستگاه بایومتریکی مجاز به دسترسی به اینترنت نیست (سیاست امنیتی)
  • یکپارچه‌سازی با سیستم مدیریت نیروی کار بیمارستان مورد نیاز است

زیرساخت:

  • همه دستگاه‌ها روی شبکه داخلی بیمارستان (172.16.x.x)
  • پایگاه داده SQL Server 2019 در مرکز داده بیمارستان (172.16.10.50)
  • دستگاه‌ها حضور را در جدول پایگاه داده ثبت می‌کنند
  • سرور برنامه با دسترسی اینترنت برای یکپارچه‌سازی ابری (172.16.20.100)
  • الزام حاکمیت داده: داده بایومتریک هرگز از محل خارج نمی‌شود

استقرار:

  • حالت: Hybrid حالت D (سرویس محلی به پایگاه داده)
  • واسط: سرور برنامه که Cams Local Service را اجرا می‌کند
  • دسترسی به پایگاه داده: سرویس هر ۳۰ ثانیه از SQL Server می‌خواند
  • بدون کنترل دستگاه: سرویس فقط می‌خواند و نمی‌تواند دستگاه‌ها را مدیریت کند

توپولوژی شبکه:

شبکه داخلی بیمارستان (172.16.x.x)
    |
    |- دستگاه‌های بایومتریک (۱۵ دستگاه در ساختمان‌های مختلف)
    |    ↓ [نوشتن حضور در SQL Server]
    |
    |- SQL Server: 172.16.10.50
    |    ↑ [سرویس جدول حضور را می‌خواند]
    |
    |- سرور برنامه: 172.16.20.100 (دارای اینترنت)
         ↓ [HTTPS به ابر]
         |
اینترنت ← API ابری ← سیستم مدیریت نیروی کار

بررسی پایگاه داده:

-- سرویس هر ۳۰ ثانیه اجرا می‌شود
SELECT
    PunchID, EmployeeID, PunchTime, DeviceID, VerifyMode
FROM AttendanceDB.dbo.PunchLog
WHERE SyncStatus = 'Pending'
ORDER BY PunchTime ASC;

-- پس از ارسال موفق به ابر
UPDATE AttendanceDB.dbo.PunchLog
SET SyncStatus = 'Synced', SyncTime = GETDATE()
WHERE PunchID IN (...);

جریان داده:

۷:۰۰:۰۰ صبح - پرستار اثر انگشت خود را در دستگاه ساختمان A اسکن می‌کند
۷:۰۰:۰۰٫۵ صبح - دستگاه در جدول حضور SQL Server می‌نویسد
۷:۰۰:۱۵ صبح - Local Service پایگاه داده را بررسی و رکورد جدید را پیدا می‌کند
۷:۰۰:۱۶ صبح - سرویس تراکنش را به ابر ارسال می‌کند
۷:۰۰:۱۷ صبح - ابر وب‌هوک را به سیستم نیروی کار فعال می‌کند
۷:۰۰:۱۸ صبح - سیستم نیروی کار حضور را دریافت می‌کند
تأخیر: حدود ۱۸ ثانیه از اسکن تا سیستم

حفظ انطباق HIPAA:

  • الگوهای بایومتریک هرگز شبکه بیمارستان را ترک نمی‌کنند (فقط روی دستگاه‌ها ذخیره می‌شوند)
  • فقط تراکنش‌های حضور (زمان، شناسه کارمند) به ابر منتقل می‌شوند
  • هیچ PHI (اطلاعات سلامت محافظت‌شده) در داده حضور وجود ندارد
  • دستگاه‌ها از اینترنت جدا هستند (امکان دسترسی از راه دور ندارند)
  • لاگ‌های دسترسی به پایگاه داده برای ردیابی ممیزی نگه‌داری می‌شوند

محدودیت پذیرفته‌شده:

  • قابلیت مدیریت کاربر وجود ندارد (کاربران از طریق رابط محلی دستگاه مدیریت می‌شوند)
  • پیکربندی دستگاه از راه دور وجود ندارد
  • فقط جریان داده تراکنش (برای الزامات بیمارستان قابل قبول است)

مزایای حاصل‌شده:

  • انطباق کامل با سیاست‌های امنیت داده سلامت
  • یکپارچه‌سازی با سیستم ابری نیروی کار بدون نقض سیاست
  • کار با زیرساخت پایگاه داده موجود
  • بدون تغییر در استقرار دستگاه یا گردش کار کاربران
  • ردیابی ممیزی همه رویدادهای همگام‌سازی داده

سناریو ۵: تأسیسات دولتی — Hybrid حالت C (حداکثر امنیت)

مشخصات سازمان:

  • تأسیسات پیمانکار دفاعی با مناطق طبقه‌بندی‌شده
  • ۵۰ کارمند با مجوزهای امنیتی
  • خواننده‌های اثر انگشت Morpho MSO 1300 در نقاط کنترل دسترسی
  • تأسیسات روی شبکه ایزوله (SCIF — الزامات مکان اطلاعات حساس محرمانه)
  • هیچ دستگاه متصل به اینترنت در مناطق امن مجاز نیست
  • یکپارچه‌سازی با سیستم مدیریت پیمانکاران مورد نیاز است

زیرساخت:

  • شبکه منطقه امن: 10.20.30.x (کاملاً ایزوله، بدون اتصال خارجی)
  • شبکه اداری: 10.50.60.x (دسترسی محدود به اینترنت برای سیستم‌های تأییدشده)
  • جداسازی هوایی (Air gap) بین شبکه‌ها طبق سیاست امنیتی اجرا می‌شود
  • دیود داده یک‌طرفه از شبکه امن به اداری (بررسی شد، رد شد — برای این کاربرد به ارتباط دوطرفه نیاز است)
  • سرور دو‌شبکه‌ای: تنها سیستم مجاز برای پل زدن بین شبکه‌ها

استقرار:

  • حالت: Hybrid حالت C (سرویس محلی به سخت‌افزار)
  • واسط: سرور Windows سخت‌شده با دو کارت شبکه (تأییدشده برای عملیات بین‌دامنه‌ای)
  • سطح امنیتی: سرور به‌صورت فیزیکی در اتاق با دسترسی کنترل‌شده قرار دارد
  • ثبت ممیزی: همه انتقال‌های داده برای انطباق امنیتی ثبت می‌شوند

معماری شبکه:

شبکه منطقه امن (10.20.30.x - بدون اینترنت)
    |
    |- نقطه کنترل دسترسی ۱: 10.20.30.101
    |- نقطه کنترل دسترسی ۲: 10.20.30.102
    |- نقطه کنترل دسترسی ۳: 10.20.30.103
    |- NIC ۱ سرور دو‌شبکه‌ای: 10.20.30.200
          |
          |- (سرور فیزیکی در اتاق کنترل امن)
          |
    NIC ۲ سرور دو‌شبکه‌ای: 10.50.60.50
    |
شبکه اداری (10.50.60.x - اینترنت محدود)
    |
اینترنت (از طریق دروازه امنیتی) ← API ابری ← سیستم مدیریت پیمانکاران

کنترل‌های امنیتی:

  • Local Service با مجوزهای محدود اجرا می‌شود (فقط به دستگاه‌های تعریف‌شده می‌تواند دسترسی داشته باشد)
  • همه انتقال‌های داده به SIEM (مدیریت اطلاعات و رویدادهای امنیتی) ثبت می‌شوند
  • الگوهای بایومتریک هرگز منتقل نمی‌شوند (روی دستگاه‌های شبکه امن می‌مانند)
  • فقط داده حضور غیرطبقه‌بندی‌شده (زمان، شماره نشان) از مرز شبکه عبور می‌کند
  • بررسی ماهانه ممیزی لاگ‌های انتقال داده
  • گذرواژه حساب سرویس هر سه ماه تغییر می‌کند

جریان داده با ثبت امنیتی:

۸:۰۰:۰۰ صبح - کارمند در نقطه کنترل ۱ وارد می‌شود (تأیید اثر انگشت)
۸:۰۰:۰۰٫۵ صبح - دستگاه تراکنش را در شبکه امن ذخیره می‌کند
۸:۰۰:۱۵ صبح - سرویس دستگاه را روی NIC امن (10.20.30.200) بررسی می‌کند
              [لاگ ممیزی: سرویس به دستگاه 10.20.30.101 دسترسی یافت]
۸:۰۰:۱۵٫۵ صبح - سرویس داده تراکنش را دریافت می‌کند
              [لاگ ممیزی: داده بازیابی شد: نشان 1234، زمان 08:00:00]
۸:۰۰:۱۶ صبح - سرویس داده را پاکسازی می‌کند (فیلدهای احتمالاً حساس را حذف می‌کند)
۸:۰۰:۱۶٫۵ صبح - سرویس از طریق NIC اداری (10.50.60.50) به ابر ارسال می‌کند
              [لاگ ممیزی: داده به API ابری منتقل شد]
۸:۰۰:۱۷ صبح - API ابری دریافت و وب‌هوک را فعال می‌کند
۸:۰۰:۱۸ صبح - سیستم مدیریت پیمانکاران حضور را دریافت می‌کند
              [لاگ ممیزی: تحویل وب‌هوک تأیید شد]

مزایای حاصل‌شده:

  • انطباق کامل با الزامات SCIF
  • داده بایومتریک روی شبکه ایزوله امن باقی می‌ماند
  • فقط سرور دو‌شبکه‌ای تأییدشده شبکه‌ها را به هم وصل می‌کند
  • مسیر ممیزی کامل برای انطباق امنیتی
  • یکپارچه‌سازی سیستم کنترل دسترسی با مدیریت پیمانکاران بدون به خطر انداختن وضعیت امنیتی

پاسخ به رویداد امنیتی: اگر تیم امنیت ناهنجاری را شناسایی کند:

  1. سرویس را می‌توان فوراً از طریق شبکه اداری غیرفعال کرد
  2. لاگ‌های ممیزی بررسی می‌شوند تا داده‌های دسترسی‌یافته یا منتقل‌شده مشخص شوند
  3. دستگاه‌های منطقه امن به‌صورت مستقل (احراز هویت محلی) به کار خود ادامه می‌دهند
  4. بررسی کامل می‌شود و پیش از فعال‌سازی مجدد سرویس، تحقیقات به پایان می‌رسد

کلیدواژه‌های بهینه‌شده برای SEO و مفاهیم

این مقاله راه‌حل‌هایی را برای موارد زیر پوشش می‌دهد:

یکپارچه‌سازی دستگاه بایومتریک: API سیستم حضور اثر انگشت، یکپارچه‌سازی تشخیص چهره، اتصال اسکنر عنبیه، یکپارچه‌سازی ابری خواننده رگ کف دست، API بایومتریک چندحالته، یکپارچه‌سازی سیستم کنترل دسترسی، API دستگاه حضور و غیاب، اتصال ابری دستگاه بایومتریک، یکپارچه‌سازی API دستگاه حضور، API ساعت حضور بایومتریک

سازندگان دستگاه: یکپارچه‌سازی API ZKTeco، یکپارچه‌سازی ابری Suprema BioStar، اتصال دستگاه Anviz، API حضور Matrix eSSL، یکپارچه‌سازی Realtime Startek، API کنترل دسترسی Virdi، API اثر انگشت Nitgen، یکپارچه‌سازی Morpho IDEMIA، اتصال دستگاه Mantra، API Secugen، یکپارچه‌سازی حضور Hikvision، یکپارچه‌سازی Biomax، یکپارچه‌سازی سخت‌افزار بایومتریک

چالش‌های یکپارچه‌سازی: راه‌حل وابستگی به فروشنده، سازگاری پروتکل اختصاصی، اتصال ابری دستگاه‌های قدیمی، یکپارچه‌سازی بایومتریک شبکه ایزوله، یکپارچه‌سازی دستگاه با فایروال محدود، سیستم حضور شبکه ایزوله، قابلیت همکاری دستگاه بایومتریک، یکپارچه‌سازی بایومتریک چندفروشنده

روش‌های استقرار: API بایومتریک ابری، یکپارچه‌سازی بایومتریک در محل، استقرار ابری ترکیبی، محاسبات لبه برای بایومتریک، اتصال‌دهنده سرویس محلی بایومتریک، یکپارچه‌سازی حضور در سطح پایگاه داده، یکپارچه‌سازی بایومتریک مبتنی بر وب‌هوک، API حضور لحظه‌ای

معماری‌های شبکه: سیستم‌های بایومتریک ایزوله (Air-gapped)، استقرار بایومتریک DMZ، یکپارچه‌سازی حضور VPN، اتصال دستگاه با محدودیت پروکسی، یکپارچه‌سازی بایومتریک با NAT و فایروال، استقرار سرور دو‌شبکه‌ای، راه‌حل بایومتریک شبکه ایزوله

انطباق و امنیت: یکپارچه‌سازی بایومتریک مطابق HIPAA، سیستم حضور PCI-DSS، راه‌حل بایومتریک حاکمیت داده، کنترل دسترسی مطابق SCIF، یکپارچه‌سازی حضور با ثبت ممیزی، معماری بایومتریک Zero-trust، انتقال امن داده بایومتریک

کاربردهای کسب‌وکار: یکپارچه‌سازی بایومتریک HRMS، اتصال‌دهنده ERP حضور، API بایومتریک Workday، حضور SAP SuccessFactors، یکپارچه‌سازی بایومتریک Oracle HCM، اتصال‌دهنده سیستم حقوق و دستمزد، یکپارچه‌سازی مدیریت نیروی کار، یکپارچه‌سازی API ردیابی زمان

راه‌حل‌های صنعتی: حضور کف تولید، یکپارچه‌سازی بایومتریک زنجیره خرده‌فروشی، کنترل دسترسی درمانی، امکانات بایومتریک دولتی، حضور مؤسسات آموزشی، مدیریت حضور BPO، یکپارچه‌سازی انبار لجستیک، ردیابی زمان میزبانی

قابلیت‌های فنی: وب‌هوک‌های حضور لحظه‌ای، همگام‌سازی الگوی بایومتریک، ثبت‌نام کاربر از راه دور، API پیکربندی دستگاه، مدیریت چنددستگاهی، صف‌بندی داده آفلاین، همگام‌سازی خودکار، بازیابی داده حضور

سؤالات متداول (FAQ)

پرسش: از کجا بفهمم دستگاه‌های من Native Push را پشتیبانی می‌کنند یا به Hybrid نیاز دارند؟

پاسخ: برای دستگاه‌های ساخت Cams Biometrics، Native Push داخلی و آماده استفاده است. برای دستگاه‌های شخص ثالث (ZKTeco، Suprema، Anviz و غیره)، به developer.camsbiometrics.com مراجعه کنید تا تأیید سازگاری را انجام دهید. مدل دستگاه و شماره سریال را وارد کنید تا سیستم پروتکل‌های ارتباطی را آزمایش کند. اگر تأیید موفق باشد، دستگاه شما از Native Push پشتیبانی می‌کند. اگر تأیید ناموفق باشد یا خطا نشان دهد، استقرار Hybrid لازم است.

پرسش: آیا می‌توانم Native Push و Hybrid را در یک سازمان با هم استفاده کنم؟

پاسخ: بله. سازمان‌ها معمولاً از Native Push برای دستگاه‌های مدرن سازگار و از استقرار Hybrid برای دستگاه‌های قدیمی یا ناسازگار استفاده می‌کنند. Biometric Gateway از استقرارهای ترکیبی پشتیبانی می‌کند و وب‌هوک‌ها را با قالب یکسان، صرف‌نظر از حالت استقرار زیرین، تحویل می‌دهد. کد یکپارچه‌سازی HRMS یا ERP شما لازم نیست بداند هر دستگاه از کدام حالت استفاده می‌کند.

پرسش: اگر اتصال اینترنت قطع شود، داده حضور چه می‌شود؟

پاسخ:

  • Native Push: دستگاه‌ها تراکنش‌ها را در حافظه داخلی صف می‌کنند (معمولاً ۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ رکورد). وقتی اینترنت برقرار شود، دستگاه‌ها همه داده صف‌شده را خودکار به ابر ارسال می‌کنند.
  • حالت Hybrid: کامپیوتر واسط تراکنش‌ها را به‌صورت محلی صف می‌کند. وقتی اتصال اینترنت کامپیوتر برقرار شود، داده صف‌شده را خودکار به ابر ارسال می‌کند. توجه: در حالت‌های Hybrid، کامپیوتر باید در دوره آفلاین بتواند به دستگاه‌ها برسد تا تراکنش‌ها را جمع‌آوری کند.

پرسش: آیا کارمندان می‌توانند بدون مراجعه به دستگاه، بایومتریک خود را از راه دور ثبت کنند؟

پاسخ:

  • Native Push: بله. الگوهای بایومتریک را می‌توان در هر مکانی ثبت و از طریق API بارگذاری کرد. ابر الگوها را به دستگاه‌های هدف ارسال می‌کند و ثبت‌نام از راه دور را ممکن می‌سازد.
  • حالت Hybrid: خیر. کارمندان باید شخصاً به دستگاه بایومتریک مراجعه کنند تا اثر انگشت، چهره یا عنبیه خود را به‌صورت محلی ثبت کنند. سیستم می‌تواند رکورد کاربر ایجاد کند، اما ثبت بایومتریک باید در خود دستگاه انجام شود.

پرسش: چرا در استقرار Hybrid تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای وجود دارد؟

پاسخ: استقرار Hybrid از معماری polling استفاده می‌کند. کامپیوتر واسط یا سرویس هر ۳۰ ثانیه از دستگاه‌ها می‌پرسد «تراکنش جدیدی هست؟». این فاصله تعادلی بین عملکرد نزدیک به زمان واقعی و کارایی شبکه ایجاد می‌کند. بررسی سریع‌تر (مثلاً هر ۵ ثانیه) پهنای باند و منابع دستگاه را بیشتر مصرف می‌کند با مزیت اندک برای موارد معمول حضور. فاصله ۳۰ ثانیه‌ای در صورت نیاز خاص قابل سفارشی‌سازی است.

پرسش: تفاوت حالت A و حالت C در Hybrid چیست؟

پاسخ: هر دو به سخت‌افزار دستگاه متصل می‌شوند، اما از نظر نیازهای شبکه تفاوت دارند:

  • حالت A (پورت فورواردینگ): نیاز به پیکربندی روتر/فایروال برای هدایت پورت‌ها دارد. زمانی به کار می‌رود که کامپیوتر واسط و دستگاه‌ها در بخش‌ها یا زیرشبکه‌های مختلف باشند.
  • حالت C (سرویس محلی): نیازی به پورت فورواردینگ نیست. زمانی به کار می‌رود که کامپیوتر واسط و دستگاه‌ها روی یک شبکه محلی باشند یا سیاست شبکه پورت فورواردینگ را مجاز نداند.

حالت A را زمانی انتخاب کنید که پورت فورواردینگ در دسترس است و دستگاه‌ها روی شبکه‌های مختلف‌اند. حالت C را زمانی انتخاب کنید که همه‌چیز روی یک شبکه محلی است یا سیاست شبکه پورت فورواردینگ را ممنوع کرده است.

پرسش: آیا می‌توان از حالت B یا D برای مدیریت کاربر و پیکربندی دستگاه استفاده کرد؟

پاسخ: خیر. حالت‌های B و D در سطح پایگاه داده یکپارچه می‌شوند و فقط جریان داده تراکنش را فراهم می‌کنند. نمی‌توانند به دستگاه‌ها فرمان بفرستند یا کاربران را مدیریت کنند. ثبت‌نام کاربر و پیکربندی دستگاه باید از طریق رابط محلی دستگاه یا نرم‌افزار سازنده دستگاه انجام شود. این حالت‌ها زمانی مناسب‌اند که فقط داده تراکنش حضور لازم باشد و کنترل دستگاه مورد نیاز نباشد.

پرسش: چه پهنای باندی برای اتصال دستگاه‌های بایومتریک لازم است؟

پاسخ:

  • Native Push: ۱۰ تا ۵۰ Kbps به ازای هر دستگاه. یک تراکنش معمول حضور ۱ تا ۲ کیلوبایت است. حتی استقرارهای بزرگ (۱۰۰ دستگاه) پهنای باند بسیار کمی نیاز دارند (کمتر از ۵ Mbps در کل).
  • حالت Hybrid: اتصال کامپیوتر به ابر به ۱۰۰ Kbps تا ۱ Mbps بسته به تعداد دستگاه نیاز دارد. پهنای باند دستگاه به کامپیوتر به پروتکل ارتباطی بستگی دارد (معمولاً کم).

اتصال‌های اینترنت اداری استاندارد به‌راحتی از صدها دستگاه پشتیبانی می‌کنند.

پرسش: سیستم چگونه همگام‌سازی ساعت و منطقه زمانی را مدیریت می‌کند؟

پاسخ:

  • همه تراکنش‌های حضور شامل زمان‌هایی از ساعت محلی دستگاه هستند
  • API ابری زمان‌ها را می‌پذیرد و برای ذخیره به UTC تبدیل می‌کند
  • وب‌هوک‌های تحویل‌داده‌شده به برنامه‌های شریک هم UTC و هم ساعت محلی دستگاه را شامل می‌شوند
  • پیکربندی منطقه زمانی برای استقرارهای چندمکانی از طریق API مدیریت می‌شود
  • همگام‌سازی NTP (پروتکل زمان شبکه) برای دقت دستگاه توصیه می‌شود

پرسش: اگر کامپیوتر واسط در استقرار Hybrid از کار بیفتد چه می‌شود؟

پاسخ:

  • دستگاه‌های بایومتریک به کار عادی خود ادامه می‌دهند و حضور را به‌صورت محلی ثبت می‌کنند
  • دستگاه‌ها تراکنش‌ها را در حافظه محلی ذخیره می‌کنند
  • وقتی کامپیوتر واسط جدید مستقر شود (یا کامپیوتر خراب تعمیر شود):
    • کامپیوتر از دستگاه‌ها پرس‌وجو می‌کند
    • دستگاه‌ها همه تراکنش‌های ذخیره‌شده را ارائه می‌دهند
    • کامپیوتر داده انباشته‌شده را به ابر ارسال می‌کند
    • از دست رفتن داده وجود ندارد (در حد ظرفیت ذخیره دستگاه)

توصیه: زمان فعال بودن کامپیوتر واسط را پایش کنید و برای استقرارهای حیاتی پشتیبان یا افزونگی داشته باشید.

پرسش: آیا می‌توان یک الگوی بایومتریک را در چند دستگاه استفاده کرد؟

پاسخ:

  • Native Push: بله. الگو را یک بار از طریق API بارگذاری کنید؛ ابر آن را به همه دستگاه‌های تعیین‌شده توزیع می‌کند. یک ثبت‌نام، احراز هویت در چند دستگاه.
  • حالت Hybrid: توزیع خودکاری وجود ندارد. کارمند باید در هر دستگاه جداگانه ثبت‌نام کند، یا سازمان باید الگوها را با ابزارهای سازنده دستگاه به‌صورت دستی بین دستگاه‌ها کپی کند.

پرسش: امنیت داده در هنگام انتقال چگونه تأمین می‌شود؟

پاسخ: همه حالت‌ها از رمزنگاری HTTPS (TLS 1.2 به بالا) برای ارتباط با ابر استفاده می‌کنند:

  • Native Push: ارتباط رمزنگاری‌شده از دستگاه تا ابر
  • حالت Hybrid: ارتباط رمزنگاری‌شده از کامپیوتر تا ابر
  • تحویل وب‌هوک به برنامه‌های شریک: HTTPS توصیه می‌شود (قابل پیکربندی)
  • احراز هویت API: امضای مبتنی بر کلید همراه با اعتبارسنجی درخواست
  • الگوهای بایومتریک: در حالت ذخیره روی دستگاه‌ها رمزنگاری می‌شوند و در صورت انتقال، در حین انتقال رمزنگاری می‌شوند

پرسش: آیا می‌توانم به داده تاریخی حضور دسترسی داشته باشم؟

پاسخ:

  • Native Push: بله، سوابق تاریخی حضور را می‌توان از طریق API با فیلتر بازه تاریخی، فیلتر کارمند و فیلتر دستگاه پرس‌وجو کرد
  • حالت Hybrid: داده تاریخی فقط از طریق وب‌هوک در دسترس است (تحویل لحظه‌ای با وقوع تراکنش‌ها). برنامه‌های شریک باید داده‌های تحویل‌داده‌شده از طریق وب‌هوک را برای دسترسی تاریخی ذخیره کنند.

پرسش: چه امکانات پایش و عیب‌یابی دستگاه وجود دارد؟

پاسخ:

  • Native Push: وضعیت کامل دستگاه در دسترس است (آنلاین/آفلاین، میزان استفاده از حافظه، نسخه سیستم‌عامل، لاگ خطا، زمان آخرین ارتباط، شاخص‌های سلامت دستگاه)
  • حالت Hybrid A/C: وضعیت محدود دستگاه (زمان آخرین بررسی، تعداد تراکنش، وضعیت پایه اتصال)
  • حالت Hybrid B/D: بدون عیب‌یابی دستگاه (فقط یکپارچه‌سازی پایگاه داده)

Native Push پایش و عیب‌یابی از راه دور جامع را فراهم می‌کند.

پشتیبانی فنی و کمک در پیاده‌سازی

سؤال درباره معماری استقرار، سازگاری دستگاه یا برنامه‌ریزی یکپارچه‌سازی دارید؟ جزئیات مشخص سناریوی خود را در این موضوع انجمن ارسال کنید:

در سؤال خود این موارد را ذکر کنید:

  • سازنده دستگاه و شماره مدل‌ها
  • توپولوژی فعلی شبکه (دسترسی اینترنت، قوانین فایروال، شبکه‌های ایزوله)
  • الزامات یکپارچه‌سازی (زمان واقعی در برابر تأخیر ۳۰ ثانیه‌ای قابل قبول، نیاز به کنترل دستگاه یا فقط جریان تراکنش)
  • محدودیت‌های انطباق یا امنیت (الزامات هوای‌بسته، حاکمیت داده و غیره)
  • تعداد دستگاه‌ها و مکان‌ها

تیم فنی Cams Biometrics این انجمن را هر روز پایش می‌کند و بر اساس زیرساخت و الزامات شما توصیه‌های مشخصی ارائه می‌دهد.

برای تأیید سازگاری دستگاه، به developer.camsbiometrics.com مراجعه کنید و دستگاه‌های خود را آزمایش کنید.

برای مستندات کامل API، به مستندات Biometric Web API مراجعه کنید.


Biometric Gateway | One API. Any Device. Any Network. Any ERP.

معماری تطبیقی. سازگاری جهانی. بدون وابستگی به فروشنده.

Was this article helpful?